ΛΑΘΟΣ ΣΤΙΧΟ ΔΙΑΛΕΞΕ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ

ΦΕΛΝΙΚΟΣ

Άκουσα, χθες βράδυ στα δελτία ειδήσεων, ότι ο Βενιζέλος απάντησε στα όσα είπε ο Γ. Παπανδρέου, στην παρουσίαση του βιβλίου της Μαριλένας Κοππά, με τον ακροτελεύτιο στίχο του ποιήματος «Μπολιβάρ» του Νίκου Εγγονόπουλου: «στρατηγέ/τι ζητούσες στη Λάρισα/συ/ένας/Υδραίος». Μάλιστα οι καλοί συνάδελφοι του πολιτικού ρεπορτάζ και οι σχολιαστές στα τηλεπαράθυρα θεώρησαν την απάντηση εύστοχη και πνευματώδη. Και λογικό είναι, οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι είναι και όχι κριτικοί ποίησης.

Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΩΝ ΑΜΝΗΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ…

ΦΕΛΝΙΚΟΣ

Μέχρι πρότινος υπήρχε μια κυρίαρχη αντίθεση στην ελληνική κοινωνία: μνημόνιο – αντιμνημόνιο. Τις τελευταίες ημέρες και αυτή τείνει να εκλείψει. Οι λεγόμενοι μνημονιακοί, με αφορμή την απαξιωτική συμπεριφορά αξιωματούχων της τρόικας έναντι της χώρας, έχουν βγει στο αντάρτικο. Τα λόγια τους σε τίποτε δεν διαφέρουν από αυτά των αντιμνημονιακών. Ενίοτε είναι και πιο σκληρά.

Σίγουρα η αιφνίδια μεταστροφή των «μνημόνων» δεν είναι απόδειξη της αθωότητάς τους ούτε φυσικά δικαιώνει, εκ των υστέρων, τους «αμνήμονες».

ΤΙ ΞΕΧΑΣΑΝ ΟΙ «58» ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Φελνίκος

Όσοι διαβάσουν το κείμενο των «προσωπικοτήτων», που καλούν το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ και άλλες συλλογικότητες να ενωθούν για να ανασυγκροτήσουν την Κεντροαριστερά, μάλλον θα απογοητευτούν. Θα αναρωτηθούν, και δικαιολογημένα, γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος και τόση διαφήμιση για να γραφτεί ένα κείμενο που ένας πρωτοετής φοιτητής με άνεση στη γραφή, έφεση στον βερμπαλισμό και στοιχειωδώς πολιτικοποιημένος θα μπορούσε να το ετοιμάσει σε λίγες ώρες;

"ΑΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΑΜΗΛΟ, ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΣΕΙ" : ΦΕΛΝΙΚΟΣ ΣΤΟ MATRIX24

Φελνίκος στο Matrix24

Διαβάστε ένα εξαιρετικό άρθρο:

Διαβάζω και ακούω, στα ρεπορτάζ των πολιτικών και κοινοβουλευτικών συντακτών, ότι έχει σημάνει συναγερμός στα επιτελεία της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ενόψει της ψηφοφορίας για το πολυνομοσχέδιο.

Επειδή, φοβούνται, λένε διαρροές έχουν αρχίσει τα «στενά μαρκαρίσματα», τα καλοπιάσματα, τα «φροντιστήρια» ακόμη και τις απειλές. Μάλιστα ορισμένοι συνεργάτες των κυρίων Σαμαρά και Βενιζέλου υποδύονται τους Σέρλοκ Χολμς στην προσπάθειά τους να εντοπίσουν τους υποψήφιους «δολοφόνους».

Ο ένας, λέει, ότι τους κάνουν «μασάζ», προφανώς για να τους μαλακώσουν. Ο άλλος, υποστηρίζει, ότι κάποιοι βρίσκονται «υπό στενή παρακολούθηση» επειδή έχουν εκφράσει δημόσια ή αρμοδίως τη διαφωνία τους. Ο τρίτος, μεταδίδει, ότι φοβούνται τις «κρυφές», όχι τις …αδελφές, αλλά τις ψήφους, λόγω του ότι κάποιοι «μουλωχτοί» δεν εκδηλώνονται.

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Φελνίκος

Το σίγουρο είναι ότι δεν το περίμενε κανείς. Ούτε και οι 50 πρώτοι διαμαρτυρόμενοι νεαροί Τούρκοι ακτιβιστές στο Γκεζί Παρκ. Κι όμως η σπίθα που άναψε στο Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης απειλεί να κάψει τον Ταγίπ Ερτογάν.
Σχεδόν όλες οι μεγάλες πόλεις της Τουρκίας είναι ανάστατες από τις διαδηλώσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων βρίσκονται στους δρόμους. Πλέον δεν είναι τα λίγα δένδρα που θέλουν να κόψουν στο Ταξίμ προκειμένου να φτιαχτεί εμπορικό κέντρο.
Είναι η συσσωρευμένη οργή για τη στέρηση ατομικών ελευθεριών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Είναι η δυσφορία για την κατεδάφιση του Κεμαλισμού και του «λαϊκού κράτους». Είναι η αντίδραση στη συνεχή ισλαμοποίηση της τουρκικής κοινωνίας. Είναι η εκδήλωση των κοινωνικών αντιθέσεων που συνοδεύουν την ταχεία οικονομική ανάπτυξη.

ΞΕΡΩ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ …ΠΟΥ ΕΔΥΣΕ ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ

Φελνίκος

Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου στις εκκλησίες θα ψάλλουν το «Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί· Πάσχα, Κυρίου Πάσχα». Πόσοι όμως αντί για το «Χριστός Ανέστη» δεν θα συνεχίσουν να επαναλαμβάνουν το «Η ζωή εν τάφω»;
Φοβούμαι ότι θα είναι οι περισσότεροι. Και δεν θα το κάνουν επειδή σε εμάς τους Έλληνες αρέσουν ή ταιριάζουν καλύτερα στην ψυχοσύνθεσή μας ακούσματα της Μεγάλης Παρασκευής, αλλά γιατί η… σταύρωσή τους θα συνεχιστεί και μετά τη Λαμπρή. Ξέρω πολλούς που φέτος δεν θα κάνουν Πάσχα. Κι ακόμη περισσότερους που θα αναρωτιούνται… πού έδυσε το κάλλος.

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ “ΟΧΙ” ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΛΑΨΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΟΥ…

ΦΕΛΝΙΚΟΣ

Με αφορμή τα διαδραματιζόμενα στην Κύπρο απεδείχθη για μια εισέτι φορά η μορφωτική ανεπάρκεια και η πολιτική καθυστέρηση της πλειοψηφίας του εγχώριου πολιτικού προσωπικού. 

Οι περισσότεροι αντί να συναισθανθούν την κρισιμότητα και τη δυσκολία των στιγμών και, έστω για λίγο, να ομονοήσουν και να αναζητήσουν κοινούς τόπους ή έστω να σιωπήσουν, συνεχίζουν να ερίζουν για το ποιος είναι περισσότερον μειοδότης ή ολιγότερον υπεύθυνος.

Από κοντά, με ελάχιστες εξαιρέσεις, και οι δημοσιολογούντες. Ανάλογα με το τι θεωρεί ο καθένας τους σωστό εκσπερματώνει λεκτικά από τηλεοράσεως και ραδιοφώνου. Οι μπαλαφάρες που εκτοξεύονται είναι πρωτοφανείς, όπως εξοργιστικές, όταν δεν προκαλούν γέλωτα, είναι και οι …υποδείξεις που δίνονται για τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα και τους Ρώσους.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΕΠΠΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΜΠΕΛΤΕΓΡΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Φελνίκος

Οι εκλογές για το νέο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ έδειξαν τρία πράγματα. 
Πρώτον, ο Βενιζέλος δεν ελέγχει το κόμμα. 
Οργανωτικά αυτό «ανήκει» στον Νίκο Ανδρουλάκη, το νέο γραμματέα του Κινήματος. 
Η ψηφοφορία τόσο για την Κεντρική Επιτροπή όσο και για το Πολιτικό Συμβούλιο το απέδειξε περίτρανα καθώς ο «μικρός» του ΠΑΣΟΚ εξέλεξε όποιους, κυρίως νεολαίους, ήθελε και σε υψηλές θέσεις. 
Αντίθετα, ο «συντονιστής των δράσεων» Βενιζέλου, και εξ απορρήτων συνεργάτης του, Πάρις Κουκουλόπουλος λίγο έλειψε να μην εκλεγεί στο ανώτερο καθοδηγητικό όργανο του ΠΑΣΟΚ. 
Αν μάλιστα λάβουμε υπόψιν πως υπάρχουν άλλες δύο ισχυρές οργανωτικά ομάδες, αυτή της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου και η «Κίνηση των 75» με τους Καρχιμάκη, Οικονόμου, Νιώτη, Παπαηλιού κ.α., τότε ο Βενιζέλος θα πρέπει να κάνει πιρουέτες σε ναρκοπέδιο για να επιβάλει στο κόμμα πολιτικές ή οργανωτικές αποφάσεις οι οποίες δεν θα έχουν την έγκριση των ομάδων και κυρίως αυτής του Ν. Ανδρουλάκη, τον οποίον κακώς θεωρεί ότι ελέγχει πλήρως.
Και τούτο επειδή στο ΠΑΣΟΚ -το οποίο ειρήσθω εν παρόδω, στον σκληρό τουλάχιστον πυρήνα των κομματικών του στελεχών, έχει έντονο το αίσθημα της αυτοσυντήρησης-  γίνονται συζητήσεις και συντελούνται διεργασίες οι οποίες έχουν στόχο την επόμενη, χωρίς τον Βενιζέλο, ημέρα. 
Σχεδόν όλοι, και ιδιαίτερα οι νέες γενιές, πιστεύουν πως μια τρίτη ήττα Βενιζέλου στις βουλευτικές εκλογές θα θέσει εκποδών από την Ιπποκράτους τον σημερινό επικεφαλής της.
 Και τότε όλοι θέλουν να είναι έτοιμοι για τη νέα πραγματικότητα που θα δημιουργηθεί, ενώ υπάρχει πάντα η μεταβλητή Παπανδρέου, ο οποίος, προσώρας, μπορεί να εμφανίζεται αποστασιοποιημένος από τα κομματικά δρώμενα, αλλά ουδείς μπορεί να προβλέψει, πώς  θα κινηθεί τελικά εν ευθέτω χρόνω και σε συνάρτηση με τις ευρύτερες εξελίξεις που θα έχουν σημειωθεί στη χώρα.
Δεύτερον, όπως έδειξε η χθεσινή ψηφοφορία για το Πολιτικό Συμβούλιο, αλλά και αυτή του Συνεδρίου για την Κεντρική Επιτροπή, περιθωριακό ρόλο εφεξής θα παίζουν και παλαιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ με δύναμη μέχρι πρότινος στον κομματικό μηχανισμό. 
Για παράδειγμα οι πρώην γραμματείς του κόμματος Καρχιμάκης και Σκανδαλίδης ψηφίστηκαν μόνο από το 1/3 των μελών της Κεντρικής Επιτροπής και ειδικά ο δεύτερος χρειάστηκε τη στήριξη του Ν. Ανδρουλάκη για να καταφέρει να εκλεγεί. 
Το ίδιο ισχύει και για τη φιλόδοξη Φώφη Γεννηματά, η οποία μέχρι τώρα, και με το «όνομα βαρύ σαν ιστορία» που έχει, ήταν πάντα στις πρώτες θέσεις (και της κομματικής) δημοφιλίας, ενώ χθες είδε να την ξεπερνούν σε αποδοχή άλλες γυναίκες του ΠΑΣΟΚ, μικρής αναγνωρισιμότητας οι περισσότερες, όπως η Χαρά Κεφαλίδου, η Νάντια Γιαννακοπούλου και η Τόνια Αντωνίου.
Τρίτον, στην πιο κρίσιμη περίοδο για τη χώρα, δεν θα υπάρχει ευρωπαϊκή εκπροσώπηση στο ανώτερο καθοδηγητικό όργανο του ΠΑΣΟΚ! 

ΕΦΟΣΟΝ ΠΗΡΕ ΚΟΚΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΡΕΑΣ, ΟΛΑ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙ. ΕΚΕΙΝΗ…

Φελνίκος

Ότι είχα να πω για τη σημερινή άφιξη της καγκελαρίου Μέρκελ τα είπα. Στα δύο προηγούμενα άρθρα μου. Σήμερα, λέω να ξεφύγω λίγο. Να αποδράσω από τα κάγκελα του ορθού λόγου.

Κουράστηκε η ψυχή μου κι ο εγκέφαλος μου. Από τις αναλύσεις για τα επερχόμενα. Από τις πληροφορίες και το υλικό για τα γενόμενα. Από τις πολιτικο-οικονομικές προσεγγίσεις. Και κυρίως από την αδολεσχία των ρητόρων. Πολιτικών τε και δημοσιολογούντων.
Σκέφτηκα το καλωσόρισμα, στην ερίτιμο απόγονο των τευτονικών φύλων, να το κάνω με ένα ποίημα. Όχι Έλληνος, ίνα μην κατηγορηθώ για εθνικισμό. Αλλά ενός δικού της εθνικού «δημιουργήματος». Που ξεπήδησε από το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας τον οποίον η χώρα της επέβαλε. Ενός Βόσνιου. Του Αμπντουλάχ Σιντράν. Γευτείτε τα λόγια του. Γράφτηκαν πριν 20 χρόνια. Είναι όμως τόσο τραγικά επίκαιρα. Και μας αφορούν.
Σ’ εμέναν πλέον τίποτε, μήτε κακό μήτε καλό, / να συμβεί μπορεί. Ξέμεινα, τι το απλούστερο; / να μετρώ τις ημέρες, σαν ταπεινός επιλοχίας, ημέρες με ελαχίστη / διάκριση στο νόημα και στην ένταση. Οφείλουμε να το αποδεχτούμε, / λέγοντας, επιτέλους, ήσυχα: θα έλθει / και όλα θα τα πάρει, εφόσον πήρε κόκαλο και κρέας. / Θα έλθει εκείνη. Εφόσον πήρε κόκαλο και κρέας, όλα θα τα πάρει° / το μολύβι με καρδιά από γραφίτη στο τραπέζι πάνω, νόηση / και ψυχή, από τον τοίχο τον πίνακα – τη μουσική, που μεταστοιχειώνει την κάμαρη / σε λάμψη, το δάκρυ και τον φόβο θα τα πάρει, τον αέρα τον γιομάτο γύρη. / Κατόπιν: σκότος, σκοτάδι, σκότος, σκοτάδι, σκότος.
Και για τον οικοδεσπότη. Τον πρωθυπουργό -τη σπορά του Δραγούμη και της Δέλτα- ένα κομμάτι πραγματείας έχω φυλαγμένο. Από έναν δικό μας πρόγονο. Τον Πλούταρχο.

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ ΚΑΙ Η 8Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΛΟΥΘΗΡΟΥ

ΦΕΛΝΙΚΟΣ

Λένε ότι ο διάβολος είναι πεπτωκός άγγελος. Πότε όμως δεν μας έχουν πει αν μπορεί ένας διάβολος να ξαναγίνει άγγελος.

Η καγκελάριος Μέρκελ έχει το όνομα (Αγγέλα γαρ), αλλά στην Ελλάδα όλοι τη θεωρούν διάβολο. Μπορεί άραγες να ξαναγίνει, για τους Έλληνες, άγγελος; Δύσκολο.

Εκτός και αν, ερχόμενη την Τρίτη στην Αθήνα, παραδεχθεί δημόσια ότι, τρία χρόνια τώρα, χειρίστηκε λάθος το «ελληνικό πρόβλημα» και πλέον είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα για να επανορθώσει.

Δεν αρκεί να μας πει, ότι ματώνει η καρδιά της για τα βάσανα που τραβάμε. Να μας δώσει τη δόση των 31,5 δις θέλουμε. Ολόκληρη, και όχι σταγόνα σταγόνα και με βάση την αρχή της αναιρεσιμότητας. Για να μείνουμε ζωντανοί. (Θέση 1)

Ούτε θέλουμε να την ακούσουμε να λέει ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο. Μικρότερο επιτόκιο για τα δάνεια μας θέλουμε. Για να ανασάνουμε. (Θέση 2)

Ούτε οι έπαινοι για την αποφασιστικότητα του πρωθυπουργού και της τρικομματικής κυβέρνησης μας αρκούν. Επιθυμούμε να γίνει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών απευθείας από τον ESM και όχι τα κεφάλαια να εγγράφονται στο εθνικό χρέος. Για να αποκτήσει ουσιαστική ρευστότητα η αγορά. (Θέση 3)