Η ΕΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ

 

ΝΙΚΟΥ ΜΑΚΡΗ

(Δημοσιεύθηκε στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ, τεύχος 2)

 

 
Είναι γνωστό πως ο πλατωνικός έρως υπήρξε αντικείμενο αντιλογιών, αμφισβητήσεων και, κυρίως, αιτία παρεξήγησης των βασικών απόψεων της σκέψης του μεγάλου αθηναίου φιλοσόφου. Ουσιαστική εξέτασή του υποχρεώνει το μελετητή του Πλάτωνα να εγκύψει προσεκτικά σε όλο του το έργο, για να ιχνεύσει έτσι την πραγματική φύση του ερωτικού στοιχείου, τόσο στις συμπαντικές, όσο και στις ανθρωπολογικές του διαστάσεις.

«ΚΡΑΤΥΛΟΣ» Ή ΠΕΡΙ ΟΡΘΟΤΗΤΟΣ ΟΝΟΜΑΤΩΝ: ΠΛΑΤΩΝ - ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ

Πρόσωπα του διαλόγου: ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ, ΚΡΑΤΥΛΟΣ

Σε αυτό το κείμενο του Πλάτωνα μπορούμε να παρακολουθήσουμε τη σκέψη του Σωκράτη πάνω στο θέμα πως δημιουργήθηκαν τα ονόματα που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή και εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμε και σήμερα στην ελληνική γλώσσα.

ΤΟ «ΚΥΚΝΕΙΟ ΆΣΜΑ» ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΣΤΟΝ ΦΑΙΔΩΝΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ

Την φράση αυτήν «ΚΥΚΝΕΙΟ ΆΣΜΑ»την χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να αναφερθούμε στο τελευταίο έργο ενός καλλιτέχνη.

Ο Κύκνος κατά την μυθολογία απαντά σε τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα: ως γιος του Άρη, ως γιος του Ποσειδώνα, ως γιος του Απόλλωνα και ως γιος του Σθενέλου, βασιλιά των Λιγούρων. 
Αυτός ο τελευταίος Κύκνος

«ΩΔΗ ΣΤΗ ΧΑΡΑ - ODE TO JOY» LUDWIG VAN BEETHOVEN SYMPHONY No. 9 "CHORAL" (FINALE)

‎ ΣΩΚΡΑΤΗΣ: "Η Μουσική είναι ένα ηθικό δίκαιο. Δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στο νου, πτήση στη φαντασία, και γοητεία και ευθυμία στη ζωή και τα πάντα".