Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ για τον ΝΙΚΟΛΑ ΣΩΚΟ

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.
Ξεκινήσαμε από το Παγκράτι πρωί πρωί πριν προλάβει καλά καλά να ανατείλει ο ήλιος με την Ινές όπως πάντα σε ρόλο οδηγού, μιας και ο NISOS δεν το γνωρίζει το άθλημα, κάτι ωστόσο που δεν τον πτοεί καθόλου αντιμετωπίζοντας το με χιουμοριστική και αυτοσαρκαστική διάθεση. Για τρεις ημέρες χαιρετήσαμε την Αθήνα καθώς θα επιστρέψει -όπως λέει- στον τόπο του έστω και για λίγο. Το ταξίδι διήρκησε δύο ώρες ως
το νομό και μέσα στο αυτοκίνητο το μόνο που έκανε, ήταν να ασχολείται με τη Μαγιού. Μόλις περάσαμε το Μεσολόγγι τα γέλια με το κορίτσι κόπηκαν απότομα και η γνωστή βουβή θλίψη ήρθε ξανά στο πρόσωπό του παρόλες τις φιλότιμες προσπάθειες να την κρύψει, προσπαθώντας να μας κάνει κάνει -μάταια φευ- να γελάσουμε. Το αυτοκίνητο το αφήσαμε σπίτι του όπως και την Ινές και τη Μαγιού και κινήσαμε με τα πόδια προς το κέντρο. Στο δρόμο ήταν αμίλητος, βουβός και σκυθρωπός ώσπου καθήσαμε σε μια καφετέρια σε ένα πεζόδρομο λίγο πάνω από την πλατεία. Αφού χαιρέτησε με πολύ καλή διάθεση όλους τους θαμώνες του μαγαζιού, μετά από αμοιβαίες φιλοφρονήσεις με την κοπελιά που ήρθε να πάρει παραγγελία, άρχισε να λέει.

«Τελικά όλα μένουν, τίποτα δε χάνεται. Δύο πράγματα πονάνε εξίσου τον άνθρωπο, η μνήμη και η λήθη. Στην πόλη αυτή έζησα τα μισά ακριβώς χρόνια, εδώ γεννήθηκα, πρωτοπήγα σχολείο, ένιωσα το πρώτο σκίρτημα της καρδιάς, έκανα παρέες, φιλίες, πόνεσα, έκλαψα και ένα πρωί όπως ξύπνησα σα να τα διέγραψα όλα και έφυγα. Από τότε δεν ξαναγύρισα ποτέ αλλά τη νοσταλγώ πάντα και μου λείπει. Η Ινές, η αγαπημένη μου Ινές, πολλές φορές μου λέει να επιστρέψουμε μόνιμα, να ζήσουμε εδώ. Έχω την εντύπωση ότι χάθηκε το πρωτότυπο, η επιστροφή τις περισσότερες φορές δεν αποβαίνει σε καλό, όμως οι θύμησες πληγώνουν και το σημάδι που αφήνουν, πολλάκις, είναι ανεξίτηλο».

Ξάφνου μας πλησιάζει κάποιος με μακρύ μαλλί και γενειάδα. Ο NISOS σηκώνεται από το τραπέζι και αγκαλιάζονται σα μικρά παιδιά. «Μας εγκατέλειψες κι ας έλεγες ότι θα φύγεις τελευταίος. Μας μίλαγες για λιποτάκτες και για ριψασπίδες αλλά την έκανες. Θυμάσαι το ερειπωμένο καπηλειό και τι όνειρο πλέον έχει απομείνει; Επιστρέψαμε όλοι, φίλε, εσύ έφυγες».

Με διάχυτη πλέον τη συγκίνηση της στιγμής, αρκέστηκε να πει «δεν πετάω τίποτα, από ένα σημείο και μετά δεν υπάρχει πλέον επιστροφή» καθώς ένα δάκρυ κατηφόρισε προς το μάγουλό του από τα βουρκωμένα μάτια του. Από την καφετέρια βρεθήκαμε σε ένα μαγαζί που πουλάει ούζο και μπύρα σε αφθονία. Παραγγέλνουμε δυο μπύρες και πριν προλάβω να κάνω την ερώτησή μου για τον μυστηριώδη άνθρωπο μου επεσήμανε δυο πράγματα. «Δεν χρειάζονται ερωτήσεις αυτήν την ώρα, ερωτήσεις που δεν είμαι σε θέση να δώσω απάντηση. Θα πάρεις όλες τις απαντήσεις που χρειάζεσαι εντός τριημέρου, ας απολαύσουμε τη στιγμή».

Ύστερα από αυτά τα λόγια και το περιστατικό με τον φίλο του μου ήρθαν αυθόρμητα στο νου οι στίχοι του Ελύτη από το «Ασημένιο ποίημα» … Kι η πατρίδα μια τοιχογραφία μ’ επιστρώσεις διαδοχικές φράγκικες ή σλαβικές που αν τύχει και βαλθείς για να την αποκαταστήσεις πας αμέσως φυλακή και δίνεις λόγο. Σ’ ένα πλήθος Eξουσίες ξένες μέσω της δικής σου πάντοτε. Όπως γίνεται για τις συμφορές…

Υγιαίνετε




Το ανάρτησα από http://agriniovoice.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: