Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Μ. ΞΕΝΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΩΝ 40 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΊΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΙΣ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 1974

40 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΣΟΚ

Η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ σφράγισε την Μεταπολίτευση. Αν το 1974 σηματοδοτεί την μετάβαση στη δημοκρατία, το 1981 αποτελεί την ουσιαστική ολοκλήρωση της θεσμικά και κοινωνικά και, κυρίως, την επανένωση της Ελληνικής κοινωνίας μετά από εβδομήντα χρόνια διπλού διχασμου, τόσο προπολεμικά, όσο και στη συνέχεια μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο.

Με την ιδρυτική Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη 1974 και το τρίπτυχο Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση συγκροτήθηκε ένα γνήσιο ριζοσπαστικό, λαϊκό, προοδευτικό Κίνημα. Πολιτικά συνένωσε αριστερές και σοσιαλιστικές δυνάμεις , αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα και ριζοσπάστες δημοκράτες. Κοινωνικά, με τη στρατηγική της Εθνικής Λαϊκής Ενότητας, εξέφρασε το όραμα της δημοκρατικής και κοινωνικής Αλλαγής απευθυνόμενο στους πολλούς, εργαζόμενους, αγρότες, μικρομεσαίους επαγγελματίες, επιστήμονες, στους ανθρώπους του μόχθου, στη ξεχασμένη και καταπιεσμένη Ελλάδα, στις λαϊκές γειτονιές και στην Περιφέρεια, στα νέα παιδιά με τα ριζοσπαστικά οράματα και την ορμή εκείνης της απελευθερωτικής περιόδου. Διαμόρφωσε έτσι τη δυναμική πολιτική και κοινωνική συμμαχία των μη προνομιούχων, που διατηρήθηκε ισχυρή τρείς δεκαετίες, δοκιμάστηκε τη δεκαετία του ’90, και τελικά καταλύθηκε το 2012 με την τελειωτική μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ.

Η νίκη του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ το 1981 εξέφρασε τις προσδοκίες και τους δημοκρατικούς και κοινωνικούς αγώνες πολλών ετών και γενεών. Στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ συναντήθηκε η γενιά της εθνικής αντίστασης και το πνεύμα του ΕΑΜ, του ανένδοτου αγώνα και του 114, της αντίστασης στη δικτατορία και του Πολυτεχνείου, καθώς και η μεταπολιτευτική γενιά της Αλλαγής.

Η Ελλάδα γύρισε σελίδα. Εμπεδώθηκε η δημοκρατία, έγινε πράξη η εθνική συμφιλίωση και αναγνωρίσθηκε η Εθνική Αντίσταση. Θεμελιώθηκε το Κοινωνικό Κράτος και το ΕΣΥ, δόθηκε πνοή στην αποκέντρωση , στην περιφερειακή ανάπτυξη και στην Αυτοδιοίκηση. Κατοχυρώθηκαν τα δικαιώματα, από την ισότητα των δύο φίλων μέχρι τον ελεύθερο συνδικαλισμό. Υλοποιήθηκε μια νέα εξωτερική πολιτική ενεργούς παρουσίας και πρωτοβουλιών, αλλά και σκληρής αποτελεσματικής διαπραγμάτευσης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Αξίζει να θυμηθούμε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Ανδρέα Παπανδρέου για την Ειρήνη και τη διεθνή αλληλεγγύη. Ήταν από τους λίγους Ευρωπαίους ηγέτες που υποστήριξε προφητικά την υπέρβαση της ψυχροπολεμικής διαίρεσης με το όραμα μιας Ευρώπης από τα Ουράλια μέχρι τον Ατλαντικό. Διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην συγκρότηση του Μετώπου του Νότου, στην επαναδιαπραγμάτευση των όρων ένταξης της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, στην κατοχύρωση των Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων και της Ευρωπαϊκής πολιτικής της Συνοχής.

Με στρατηγική αντίληψη και αίσθηση της συγκυρίας, ήξερε πότε να θέσει βέτο, πότε να διαπραγματευτεί, αλλά και πότε να κάνει την υπέρβαση με τόλμη, όπως στο θέμα της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν το έθεσε πρώτη φορά επίσημα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κέρκυρας τον Ιούνιο του 1994, πολλοί βιάστηκαν να τον κατηγορήσουν για δημαγωγία και ουτοπικές επιδιώξεις. Δέκα χρόνια, όμως, μετά δικαιώθηκε, όταν το 2004 η Κυπριακή Δημοκρατία έγινε μέλος της Ε.Ε. χωρίς πολιτικά προαπαιτούμενα, ανατρέποντας για πρώτη φορά τα τετελεσμένα της Τουρκικής εισβολής και κατοχής. Εξάλλου, η Κύπρος ήταν βασική παράμετρος της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου αγαπήθηκε όσο λίγοι ηγέτες, αλλά και πολεμήθηκε όσο λίγοι, ακόμη και σήμερα τόσα χρόνια μετά τον θάνατο του. Γιατί δεν φοβήθηκε ποτέ να κάνει ρήξεις με το κατεστημένο, ντόπιο και ξένο. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί από αυτούς που σήμερα υποστηρίζουν την μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ και τη συγκρότηση μιας ιδεολογικά και πολιτικά άνευρης , χωρίς στίγμα «Κεντροαριστεράς» ήταν από τους βασικούς πολέμιους του.

Έχοντας εργασθεί πολλά χρόνια για τις διεθνείς σχέσεις του ΠΑΣΟΚ, δεν ξεχνώ τον σεβασμό και την αγάπη που απολάμβανε από τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα, αλλά και την εκτίμηση φίλων και αντιπάλων στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια.

Θλιβερή, αλλά αναπόφευκτη είναι η διαπίστωση ότι το σημερινό ΠΑΣΟΚ, που έχει κάνει στρατηγική επιλογή την κεντροδεξιά - νεοφιλελεύθερη στροφή, δεν έχει πια σχέση με τα οράματα του ιστορικού του ηγέτη και τις αρχές εκείνου του προοδευτικού, λαϊκού, ριζοσπαστικού Κινήματος που εξέφρασε η 3η του Σεπτέμβρη του 1974.

Σήμερα, οφείλουμε να κοιτάξουμε μπροστά και να αγωνιστούμε με βάση τις αρχές μας και τις σημερινές ανάγκες για τη συγκρότηση ενός ισχυρού προοδευτικού μετώπου ανατροπής, αλλαγής πολιτικής και σθεναρής διαπραγμάτευσης στην Ευρώπη. Γιατί, σήμερα περισσότερο από ποτέ η χώρα και ο λαός μας έχουν ανάγκη μια νέα δημοκρατική και κοινωνική Αλλαγή.

Το παρελθόν και η πορεία του ιστορικού ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μνημόσυνο, αλλά ως σημείο αναφοράς και έμπνευσης για το μέλλον, λαμβάνοντας υπόψη τα σημαντικά πολιτικά και κοινωνικά διδάγματα, τόσο από την προσφορά και τις επιτυχίες του, όσο και από τα προβλήματα και τις αρνητικές πτυχές αυτής της διαδρομής.

Σήμερα, απαιτούνται ξανά τολμηρές αποφάσεις , ρήξεις και υπερβάσεις. Το παράδειγμα εξάλλου το έδωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά την δικτατορία, όταν αρνήθηκε τον συμβιβασμό της σιγουριάς της Ένωσης Κέντρου και τόλμησε να κάνει τη μεγάλη ρήξη με την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και το λαϊκό κίνημα που εξέφρασε.Τους επόμενους μήνες είναι μπροστά μας μια δύσκολη και κρίσιμη περίοδος εξελίξεων,υπερβάσεων, αποφάσεων και προοπτικών. Στο τέλος αυτής της περιόδου τη λύση θα τη δώσει η λαϊκή κυριαρχία! Λύση, που δεν αρκεί να είναι ψήφοςαπαλλαγής, αλλά ισχυρής και συνειδητής απόφασης και συστράτευσης για αλλαγή και νέα πορεία! Αυτή είναι η ανάγκη, η πρόκληση και η ευθύνη μπροστά μας.


Το αναδημοσιεύω από http://www.matrix24.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: