Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΜΕΛΗΣ: ΟΔΗΓΟΣ



Κώστας Γ. Μαμέλης
kmamelis@yahoo.gr

Μέσα στην πρωτοφανή πολιτικο - κοινωνική ρευστότητα των ημερών, κινούμενη στο ιδεολογικό πλαγκτόν, ως επιβαλλόμενο άνωθεν επικοινωνιακό και συνειδησιακό πολύπλαγκτον, τίθενται ενώπιον σκεπτόμενων πολιτών και προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων δύο μείζονα ζητήματα.-Γιατί η πολλαπλώς εξαρτώμενη από διεθνή και εξωθεσμικά κέντρα εγχώρια «άρχουσα τάξη» (και προσφυέστερα το - συμπίλημα αυτής - «άρχον συγκρότημα» δηλ. το κυβερνητικό – επικοινωνιακό –επιχειρηματικό σύμπλεγμα) έχει καταστεί ισχυρός εξουσιαστής και κοινωνικός ηγήτωρ μέσω της εκλογικής συγκατάθεσης των εξουσιαζόμενων;

-Με ποιόν τρόπο οι εξουσιαζόμενοι υπερβαίνουν την κατεστημένη (επιβληθείσα;) ιδεολογία αν δεν «οδηγηθούν» σε υψηλότερο επίπεδο ουσιαστικής ερμηνείας και συνακόλουθα βαθιάς κατανόησης των σύνθετων κοινωνικών φαινομένων που εξελίσσονται στη χώρα και τον κόσμο;

Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις στη ζώσα πραγματικότητα (in vivo) «οι ψίθυροι» της αριστεράς σε θεωρητικό επίπεδο (in vitro) απέχουν πολύ από την επιβαλλόμενη από την ιστορικότητα των εθνικών στιγμών πληρότητα, σαφήνεια, αποτελεσματικότητα.

Χρήσιμος ο μοναδικός Γκράμσι, που επιμένει να θυμίζει πως οι άρχοντες κάθε φορά αποκτούν και διατηρούν την εξουσιαστική τους δύναμη, μέσω της ιδεολογίας και της συνείδησης.

Γράφει πως «η πραγματική δύναμη του συστήματος δε βρίσκεται στη βία της άρχουσας τάξης ή στην κατασταλτική εξουσία των κρατικών του μηχανισμών, αλλά στην αποδοχή από τους αρχόμενους μιας «κοσμοαντίληψης», η οποία ανήκει στους κυρίαρχους. Η φιλοσοφία της κυρίαρχης τάξης περνά μέσω ενός πλήρους ιστού σύνθετων εκλαϊκεύσεων που εμφανίζεται ως «κοινή λογική» αυτό είναι η φιλοσοφία των μαζών, που αποδέχονται την ηθική, τα έθιμα, την θεσμοποιημένη συμπεριφορά της κοινωνίας μέσα στην οποία ζουν».

Στη σύγχρονη ελληνική εκδοχή, λοιπόν, αναζητείται «ο οδηγός» της κλιμακούμενης συνειδητοποίησης που θα δημιουργήσει όρους πολιτικής ανατροπής.

Η ανερχόμενη νέα κυβερνώσα (;) αριστερά οφείλει να εγκαταστήσει μια εναλλακτική ηγεμονική δύναμη που δεν μπορεί να είναι πρόσωπο (ακόμη και χαρισματικό), αλλά οργανισμός, συλλογικότητα, σύνθετο στοιχείο αποκρυστάλλωσης της συλλογικής βούλησης. Αυτό είναι, μόνο, το πολιτικό κόμμα. Και όχι ένα ατελές και φοβικό μόρφωμα που δογματίζει και αμύνεται μιας ανεξήγητης καθαρότητας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: