Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

ΈΣΤΕΚΕΣ ΕΚΕΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΚΙ ΑΓΕΡΩΧΟ ΑΠΟ ΤΟ 1886, ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ...: ΓΚΡΕΜΙΣΤΗΚΕ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ

Ήταν ένα από τα πιο συμβολικά και τουριστικά μνημεία της περιοχής.Το μοναδικής ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας γεφύρι της Πλάκας, δεν άντεξε και κατέρρευσε λόγω των ισχυρών βροχοπτώσεων που πλήττουν από το Σάββατο το πρωί τα Τζουμέρκα. Επρόκειτο για το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι στα Βαλκάνια, το οποίο χτίστηκε από τον...
πρωτομάστορα Κωνσταντίνο Μπέκα το 1866.


Έστεκες εκεί περήφανο κι αγέρωχο από το 1866, σήμερα σε αποχαιρετούμε....
Άκουγες έβλεπες δεχόσουν τα συναισθήματα χαράς και πόνου των κατοίκων των Τζουμέρκων, σήμερα κυκλοφορούμε με τον πόνο ζωγραφισμένο στα πρόσωπά μας, μας λείπεις γιατί σε αγαπούσαμε.


Όταν περνάγαμε την καινούργια γέφυρα θέλοντας δεν θέλοντας στρέφαμε το βλέμμα μας και σε αντικρίζαμε εκεί στο βάθος να στέκεσαι περήφανο κι αγέρωχο.
Μέσα στη αντάρα πρόβαλες σιωπηλό και απόμακρο από τα σύγχρονα, έμοιαζες με ζωγραφιά σπουδαίου ζωγράφου.
Θύμιζες περασμένους καιρούς, ξεχασμένα βάσανα και πόθους των Τζουμερκιωτών.
Σε θαυμάζαμε για τις τεχνικές σου ικανότητες, συνολικό μήκος 61μ. και ύψος 19.70μ.
και με την μεγάλη σου καμάρα λεπτή και αέρινη να έχει άνοιγμα 39μ.
Ήσουν ένα αρχιτεκτονικό μεγαλούργημα που αποσπούσες τον θαυμασμό απ' όποιον σε διάβαινε ή σε αντίκριζε από κοντά ή μακριά.
Στον πόλεμο τον Οκτώβρη του 1943 οι Γερμανοί στρατιώτες φεύγοντας προς τα Γιάννενα προσπάθησαν να σε ανατινάξουν λίγο χαμηλότερα της καμάρας άνοιξαν βαθιά τρύπα και τοποθέτησαν δυναμίτες.
Αφού πέρασαν απέναντι πυροδότησαν το φιτίλι και αδιάφοροι πήραν τον ανήφορο.
Ευτυχώς δεν έπαθες σημαντική ζημιά.
Γενάρης 2015 και μια κακοκαιρία σε γκρέμισε, σε έκανε ερείπια κι ο Άραχθος σε πήρε στη αγκαλιά του.
Οι ωραίες στιγμές είναι πάντα μελαγχολικές και η ευτυχία δεν είναι κάτι που βιώνεις αλλά κάτι που θυμάσαι.
Σε αποχαιρετούμε θα μας λείψεις αλλά στις καρδιές μας θα στέκεις εκεί ακόμα
όμορφο, αγέρωχο, περήφανο σαν τις καρδιές των Τζουμερκιωτών!


Το ανάρτησα από http://tzaferis.blogspot.gr και http://epirusgate.blogspot.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: