Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ




ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ ΣΩΚΟ

undefinedΓεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.

Το Αγρίνιο είναι ο επόμενος τους προορισμός ή όπως συνηθίζει να λέει «η πόλη όπου άρχισαν όλα και σε αυτή θα τελειώσουν». Κάτι περισσότερο από μια πόλη όπως έχει μάθει να λέει ο ίδιος και το αναπαράγει πολύ εύστοχα και η μικρή Μαγιού. 
Και πράγματι το Αγρίνιο γι αυτόν είναι ότι έχει ζήσει, ότι έχει μάθει, ότι έχει αισθανθεί σε όλο το διάβα της ζωής του μέχρι τα τώρα. 


Πάντα είχε μια παθολογική και κάπως παράξενη, ομολογουμένως, σχέση με τον τόπο αυτόν, ωστόσο σε όλες του τις συζητήσεις όπου γης, πάντα τον ανέφερε άλλοτε ως παράδειγμα και άλλοτε με μία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του οργισμένη πικρία. " Θαρρώ πως ο τόπος αυτός είναι φιλημένος απ' τον Θεό αλλά απαρατημένος απ' τους ανθρώπους", έλεγε συχνά πυκνά για το νομό ολάκερο. 

Και πράγματι νομός ο πρώτος σε έκταση σε όλην την Ελλάδα, με πέντε φυσικές και τρεις τεχνητές λίμνες, με τρεις ποταμούς, με δύο σπουδαίους υδροβιότοπους από τους έντεκα συνολικά,με δύο πολιτισμικές πόλεις, με αναρρίθμητες παραλίες, βουνά, κάμπους και λαγκάδια και φυσικά στο μέσο του νομού με τη δικιά του "ασχημούλα του κάμπου". 

Το Αγρίνιο της βιοπάλης, των καπνεργατών και της αντίστασης, η πόλη με τα αναρρίθμητα καφέ και τα πιότερα ακόμα ουζερί, η πόλη με τους χαλαρούς ρυθμούς, η πόλη που όμως λέει "αγαπάει να μισεί".

Όταν φτάσανε στο γραφικό συντριβάνι με την Ινές πιασμένοι χέρι χέρι, οιο θύμησες όλες του κυρίευσαν το μυαλό. Ήταν τότε που κάθονταν στα παγκάκια και έδιναν κανα κλεφτό φιλί, όταν την έκαναν κοπάνα από το φροντιστήριο, πάντα όμως με προσοχή μην τους πάρουν τίποτα ανεπιθύμητα βλέμματα. 


Εκεί λοιπόν στο παγκάκι δίπλα από τις σκάλες της προτείνει αν θέλει να πάνε να ζήσουν μόνιμα στο Αγρίνιο. Η γυναίκα με πιστευτό τρόπο έκανε πως εξεπλάγη, παρόλο που αγωνιούσε για αυτή του την πρόταση βδομάδες τώρα. Σαφέστατα και ήταν ότι καλύτερο τόσο για το μεγάλωμα της μικρής Μαγιού όσο και για την ποιότητα ζωής του ζευγαριού. 

Η συζήτηση σταμάτησε κάπως απότομα καθώς άρχισε να σκοτεινιάζει περίεργα και ευθύς ο ήλιος κρύφτηκε πίσω από ένα μεγάλο μαύρο σύννεφο που προδίκαζε μια γερή καλοκαιριάτικη μπόρα.

Ίσα ίσα που πρόλαβαν να κρυφτούν μέσα σ' ένα παρακείμενο ζαχαροπλαστείο. Εκεί τον πήγαιναν οι γονεις του μικράκι καθώς ήταν και έτρωγε παρφέ παγωτό. Το ζαχαροπλαστείο ήταν γεμάτο και και αμέσως τα διερευνητικά βλέμματα από τους θαμώνες έπεσαν πάνω τους. Ήταν εκεί όλοι. Πρόσωπα γνώριμα,παλιοί συμμαθητές, συνοδοιπόροι της πολιτικής, παλιές αγάπες. 


Καθόντουσαν όρθιοι και κοιτιόντουσαν αποσβολωμένοι, σα να είχαν κάποιο ραντεβού που λες πως άργησε πολλά χρόνια. Μετά το αρχικό σοκ, γινήκαν όλοι ένα κουβάρι και με δάκρυα στα μάτια αγκαλιάστηκαν χωρίς να μιλανε την ώρα που ένα ουράνιο τόξο ξεπρόβαλλε στον ορίζοντα. Εκείνη την ώρα άρχισαν ένα περίεργο ραβαϊσι, όπως ακριβώς γινόταν και στο στο στέκι του στα Πετράλωνα. Εκείνη την ώρα συνειδητοποίησε για τα καλά πως προορισμός είναι το Αγρίνιο...

Υγιαίνετε 




Δεν υπάρχουν σχόλια: