Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΣ: ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ - ΔΙΑΡΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗ - ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΙΣΟΡΡΟΠΙΩΝ!

Πολλά γράφονται, λέγονται, ακούγονται για το πιο σοβαρό κοινωνικό ζήτημα.

Η πανοραμική οπτική για τις «λύσεις» ή τις «χαμένες» ευκαιρίες του παρελθόντος ή τις θνησιγενείς μνημονιακές «εξυγιάνσεις» και τελικά για την ουσιαστική αναδιάρθρωση στο πλαίσιο των αρχών της κοινωνικής ασφάλισης είναι το τεράστιο έλλειμμα.



Έλλειμμα που αυξάνει αντί να μειώνει το δημοσιονομικό, οικονομικό και ηθικό άνοιγμα, τις τρύπες.

Εύκολα λέγεται «αν τότε γίνονταν αυτό» άραγε πότε; όταν το ΑΕΠ έτρεχε με 3,4,5% ετήσιο ρυθμό αύξησης; όταν η ανεργία ήταν μονοψήφιος αριθμός; όταν το δημογραφικό – που ήταν και είναι μείζον ζήτημα – είχε περιθώρια αυτοτελών πολιτικών και άλλου τύπου κινήτρων για την «θεραπεία» του; Μήπως τελικά όλοι αυτοί πρόβλεψαν την κρίση από το 90-93; Αν ναι γιατί άρχισαν να μετατρέπουν το δημόσιο χρέος από εσωτερικό σε εξωτερικό; Τις αρχές του 2000 και πιο συγκεκριμένα 2001-2005 για ποια χαμένη ευκαιρία μιλούν; μήπως για την μετατροπή του μακροπρόθεσμου χρέους και δανεισμού σε μεσοπρόθεσμο; Για να μην επεκταθούμε και στα επιτόκια.

Η χώρα δεν χρεοκόπησε από το ασφαλιστικό. Η ασφάλιση κατέρρευσε από τα άλλα!

Κύρια από τις ασύνδετες βραχυ-μεσο-μακροπρόθεσμες επιλογές και ασυνάρτητες αποφάσεις .

Δυστυχώς ο έλεγχος του χρέους δεν έγινε από τα «αριστερά» και η πρωτοβουλία για τον έλεγχό από κοινωνική έγινε στενά κομματική, εσωκομματική και κατέληξε σε «διακωμώδηση»!

Τελικά το μόνιμο θύμα των εμφανών και αφανών σκοπιμοτήτων και μεθοδεύσεων είναι ο διάλογος και η διαφάνεια. Αποτέλεσμα ο αρνητισμός και ο φόβος να έχει εγκατασταθεί μόνιμα και στο έδαφος αυτό ο φαρισαϊσμός και ο λαϊκισμός να ναρκοθετεί λύσεις και να πνίγει και την αλήθεια.

Προφανώς σε ένα πολυπαραγοντικό θέμα υπάρχει ευθύνη σε πολλές πλευρές και όχι μόνο στις κυβερνήσεις ή τα συνδικάτα αφού μην κοροϊδευόμαστε: υπάρχουν και τεράστια συμφέροντα. Εδώ όμως ποια κυβέρνηση μίλησε ειλικρινά;

Μέσα από τον μπαμπούλα της βιωσιμότητας επιχειρούνταν υπόγειες διαδρομές και τώρα πάλι τα ίδια και γι αυτό πλέον δεν «πιστεύει» κανείς ότι ο λύκος έρχεται αφού είναι η 10η κυβέρνηση που τον βλέπει, δεν τον έβλεπε ως αντιπολίτευση όπως και η τωρινή αντιπολίτευση!

Παραθέτω μια παράγραφο από πρόσφατο άρθρο του Τ. Γιαννίτση που στέκεται ψύχραιμα και σε απόσταση ασφαλείας από την «μυθοποίηση» της προτεινόμενης μεταρρύθμισης του 2001 :

«Το θέμα τελικά είναι ότι στην πραγματικότητα κανένα μεγάλο πρόβλημα δεν μένει άλυτο. Αν δεν λυθεί πολιτικά, το λύνει με σκληρό τρόπο η ίδια η πραγματικότητα. Μόνο που τέτοιες λύσεις θα είναι πολύ πιο επώδυνες για όσους θα τις υποστούν. Θα είναι ακόμη πιο επώδυνες στο μέτρο που θα τις χειριστεί πολιτικά μια συντηρητική – φιλελεύθερη κυβέρνηση, που θα εναποθέσει σε μηχανισμούς της αγοράς – που επιπλέον συχνά είναι και μηχανισμοί διαφθοράς – την επίλυση του συνταξιοδοτικού και των κοινωνικών πτυχών με τις οποίες αυτό συνδέεται. Στο μεταξύ εμείς μέχρι να καταφέρουμε να συνθέσουμε το κρίσιμο πολιτικό στίγμα μιας σύγχρονης σοσιαλιστικής δύναμης που οφείλουμε στην κοινωνία, θα δίνουμε ραντεβού στα συνέδρια ή στις πλατείες για να γιορτάζουμε τις ήττες μας».

Ένα ερώτημα:

Τελικά η κυβέρνηση μπορεί να δώσει ένα ποσοτικοποιημένο πίνακα των «ωφελημάτων» που ισχυρίζεται; Για να γνωρίζουμε εάν τον Ιούνιο ή τον άλλο χρόνο θα έχουμε νέες ακόμη πιο άγριες περικοπές!

Και πριν κάποιοι «κήνσορες» ξαναμιλήσουν με «σοφά» λόγια ή για τούς εξαναγκασμούς των «θεσμών» μήπως είναι ώρα να σταματήσουν να χτίζουν πολιτικές καριέρες και άλλες «πυραμίδες» στον πόνο, την αγωνία, την απελπισία των συνταξιούχων ή των νέων που δεν βλέπουν στον ορίζοντα την σύνταξη;


Το ανάρτησα από http://fourtounis.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: