Γράφει ο ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ
Πολιτικές εκπλήξεις έκρυβε εκείνο το πρωινό της Παρασκευής 1 Ιουνίου 1973.
Μόλις την προηγούμενη ημέρα είχε αποστρατευτεί ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού αντιναύαρχος Μαργαρίτης Αντικαταστάτης του ο Πέτρος Αραπάκης. Η εξέλιξη αυτή είχε ερμηνεία: Το Κίνημα του Ναυτικού (έστω αποτυχημένο και προδομένο αλλά με τη γενναία ανταρσία του αντιτορπιλικού ''Βέλος'') κάρφωσε
μία σφαίρα στην καρδιά του στρατιωτικού καθεστώτος. Ο ''αντιβασιλεύς και πρωθυπουργός'' Γεώργιος
''αναμμένα κάρβουνα''.
Πριν από τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ είχε δεχθεί τον υπουργό Εξωτερικών της Βουλγαρίας Μλαντένοφ και λίγο μετά υπεγράφη συμφωνία για την ίδρυση προξενείων της Ελλάδας στη Φιλιππούπολη και της γείτονος στη Θεσσαλονίκη.
Στη διεθνή σκακιέρα, δύο Πρόεδροι, ο Νίξον των ΗΠΑ και ο Πομπιντού της Γαλλίας κατά τη συνάντησή τους στο Ρέικιαβικ, ‘’δεν ηδυνήθησαν να διευθετήσουν οιονδήποτε εκ των μεγάλων πολιτικών και αμυντικών θεμάτων, όπως έγραφε εφημερίδα της εποχής, ενώ στο Νέο Δελχί εξερράγη ‘’Μπόινγκ 727’’ με αποτέλεσμα να υπάρξουν 48 νεκροί και 17 τραυματίες.
