ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ: ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ "36" ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΟΙ ΊΝΤΡΙΓΚΕΣ, ΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ, ΟΙ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ

O ”Εθνικός Διχασμός” καλά κρατούσε στην Ελλάδα τις ”μέρες του ’36”. Μια εικοσαετία έντονων πολιτικών παθών, κινημάτων (επιτυχημένων ή όχι), εξοριών και εκτελέσεων ανάμεσα σε παλαιοδημοκρατικούς, οι οποίοι είχαν ως κύριο πρόσωπο αναφοράς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, και βασιλικούς.

"ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΛΑΛΙΩΤΗ": ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ 3 ΟΚΤΩΒΡΗ 2015

Για τον ιστορικό κόσμο του ΠΑΣΟΚ, και όχι μόνο για τον λιγοστό που του έχει απομείνει, παραμένει το «θείον βρέφος», παρά το γεγονός ότι έχει γίνει παππούς. 

Όχι βεβαίως ηλικιακά (είναι 64 ετών), αλλά στην κυριολεξία, αφού εδώ και δέκα μήνες η μοναχοκόρη του, Νίκη, έφερε στον κόσμο ένα χαριτωμένο κοριτσάκι! 

Πρόσωπο-σύμβολο για τη Χαριλάου Τρικούπη, ο Κώστας Λαλιώτης είναι ίσως ο μοναδικός πολιτικός που δεν διετέλεσε αρχηγός κόμματος και έχει τόσους πολλούς εχθρούς, παράλληλα με τους αντίστοιχους φίλους του. 

ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΛΑΖΑΡΟ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗ: ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΣΕ ΈΝΑ ΝΕΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΟ

Συνέντευξη Φώφης Γεννηματά Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην εφημερίδα Παρασκήνιο και στον δημοσιογράφο Λάζαρο Λασκαρίδη

Κυρία πρόεδρε, είναι εφικτός ο στόχος του ΠΑΣΟΚ για την 3η θέση στις εκλογές του σχήματος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης;

Είναι πιστεύω απολύτως εφικτός. Η δυναμική που εμφανίζεται από την αρχή της προεκλογικής περιόδου για το ΠΑΣΟΚ και την Δημοκρατική Συμπαράταξη αλλά και τα μηνύματα συσπείρωσης και συστράτευσης παλιών και νέων συντρόφων και φίλων, δημοκρατικών πολιτών της ευρύτερης κεντροαριστεράς,

«ΜΠΡΟΣΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΚΑΙ ΝΕΟΙ»: ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ ΣΤΟ PARASKHNIO.GR

Λαλιώτης, Σκανδαλίδης αλλά και ενδεχομένως η Βάσω στις συγκεντρώσεις του Βενιζέλου

Του Λάζαρου Λασκαρίδη

Με τα ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην «πρώτη γραμμή» θα προσπαθήσει να εμφανιστεί κατά την προεκλογική περίοδο ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Θα επιχειρήσει να έχει μαζί του στις κομματικές συγκεντρώσεις πρόσωπα που δεν μετέχουν στην ενεργό πολιτική, όπως ο Κώστας Λαλιώτης (ανάλογη προσπάθεια θα γίνει και για τη Βάσω Παπανδρέου), ενώ μπροστά θα βγάλει τόσο τον Κώστα Σκανδαλίδη, που μετρά σχεδόν τα ίδια χρόνια στο κόμμα με τους προαναφερθέντες, όσο και τη Φώφη Γεννηματά, που διαθέτει ένα βαρύ όνομα για την «πράσινη» ιστορία.

ΠΩΣ ΈΓΙΝΕ Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ: ΤΑ ΆΓΝΩΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Γράφει ο ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ

Πολιτικές εκπλήξεις έκρυβε εκείνο το πρωινό της Παρασκευής 1 Ιουνίου 1973.
Μόλις την προηγούμενη ημέρα είχε αποστρατευτεί ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού αντιναύαρχος Μαργαρίτης Αντικαταστάτης του ο Πέτρος Αραπάκης. Η εξέλιξη αυτή είχε ερμηνεία: Το Κίνημα του Ναυτικού (έστω αποτυχημένο και προδομένο αλλά με τη γενναία ανταρσία του αντιτορπιλικού ''Βέλος'') κάρφωσε
μία σφαίρα στην καρδιά του στρατιωτικού καθεστώτος. Ο ''αντιβασιλεύς και πρωθυπουργός'' Γεώργιος

Παπαδόπουλος καθόταν σε
''αναμμένα κάρβουνα''.
Πριν από τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ είχε δεχθεί τον υπουργό Εξωτερικών της Βουλγαρίας Μλαντένοφ και λίγο μετά υπεγράφη συμφωνία για την ίδρυση προξενείων της Ελλάδας στη Φιλιππούπολη και της γείτονος στη Θεσσαλονίκη.
Στη διεθνή σκακιέρα, δύο Πρόεδροι, ο Νίξον των ΗΠΑ και ο Πομπιντού της Γαλλίας κατά τη συνάντησή τους στο Ρέικιαβικ, ‘’δεν ηδυνήθησαν να διευθετήσουν οιονδήποτε εκ των μεγάλων πολιτικών και αμυντικών θεμάτων, όπως έγραφε εφημερίδα της εποχής, ενώ στο Νέο Δελχί εξερράγη ‘’Μπόινγκ 727’’ με αποτέλεσμα να υπάρξουν 48 νεκροί και 17 τραυματίες.

ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ «ΟΥΔΕΙΣ ΕΣΤΗΛΙΤΕΥΣΕΝ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ». Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 77 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Γράφει ο ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ
Οι μεγάλοι διχάζουν και μετά το θάνατό τους. Όπως είχε γράψει κι ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος «ο α’ ή ο β’ πολλάκις εξεθειάσθη και πολλάκις κατεκριμνίσθη εις τα σκοτεινά της ιστορίας τάρταρα. Αλάνθαστον τούτο κριτήριο ότι δεν ήτο κοινός άνθρωπος. Διότι εγκώμια μεν εγράφησαν περί μετρίων, αλλ’ ουδείς πεισματωδώς επροπηλάκισε τους τοιούτους, ουδ’ εστηλίτευσεν αυτούς μετά θάνατον».
 Με τα λόγια αυτά κατά νου αναγιγνώσκεται η ακόλουθη «νεκρολογία» του ανδρός, στο «Ελληνικό Μέλλον» του Νικολάου Π. Ευστρατίου (εφημερίδα- προμετωπίδα του Λαϊκού Κόμματος) την επομένη του «μοιραίου»:
«Ουδέποτε θάνατος πολιτικού ανεκούφισεν ένα λαόν τόσον πολύ όσον ανεκούφισε τον ελληνικόν λαόν ο θάνατος του Βενιζέλου. Ως μαύρον νέφος, εγκυμονούσε θυέλλας και
καταστροφάς, εσκίαζεν η προσωπικότης του τον ελληνικόν πολιτικόν ορίζοντα. Ήτο ένας διαρκής κίνδυνος. Ένας ακαθόριστος τρόμος κατείχε τας τάξεις των Ελλήνων πολιτών και υπήρχον πολλοί, οι οποίοι συνεκλονίζοντο εκ πάθους και μίσους κατά του ανθρώπου, ο οποίος δεν υπάρχει πλέον εις την ζωήν,