"ΟΜΠΡΟΣ ΒΟΗΘΑΤΕ ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΉΛΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ": ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ, ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ

" Ὀμπρὸς βοηθᾶτε νὰ σηκώσουμε τὸν ἥλιο πάνω ἀπ᾿ τὴν Ἑλλάδα,
ὀμπρός, βοηθᾶτε νὰ σηκώσουμε τὸν ἥλιο πάνω ἀπὸ τὸν κόσμο.
Τὶ, Ἰδέτε· ἐκόλλησεν ἡ ρόδα του βαθειὰ στὴ λάσπη,
κι ἄ, ἰδέτε χώθηκε τ᾿ ἀξόνι του βαθειὰ μέσ᾿ τὸ αἷμα.
Ὀμπρός, παιδιά, καὶ δὲ βολεῖ μονάχος ν᾿ ἀνέβῃ ὁ ἥλιος,
σπρῶχτε μὲ γόνα καὶ μὲ στῆθος νὰ τὸν βγάλουμε ἀπ᾿ τὴ λάσπη,
σπρῶχτε μὲ στῆθος καὶ μὲ γόνα νὰ τὸν βγάλουμε ἀπ᾿ τὸ γαῖμα.Δέστε, ἀκουμπᾶμε ἀπάνω τοῦ ὁμοαίματοι ἀδελφοί του.
Ὀμπρός, ἀδέλφια, καὶ μᾶς ἔζωσε μὲ τὴ φωτιά του,
ὀμπρός, ὀμπρὸς κι ἡ φλόγα του μᾶς τύλιξε ἀδελφοί μου".

ΦΕΛΝΙΚΟΣ ΣΤΟ MATRIX24: ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ «3η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 1974» ΣΤΑ «ΒΕΝΙΖΕΛΕΙΑ 2013»

Φελνίκος

Το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο κόμμα που έχει γενέθλια. Και τα γιορτάζει. Κάθε χρόνο. Αδιαλείπτως, εδώ και 39 χρόνια. Ουδείς ή ελάχιστοι γνωρίζουν πότε ακριβώς ιδρύθηκαν τα άλλα κόμματα. Κανένα πάντως δεν έχει ημερομηνία ανάλογη της 3ης Σεπτέμβρη.
Είναι κι αυτό ένα από τα μυθολογικά στοιχεία που εισήγαγε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην πολιτική. Συναρπαστικός άνθρωπος, βιρτουόζος πολιτικός, αλλά και άριστος διαχειριστής των συμβόλων.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1982 - Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ (VIDEO)

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Σαν σήμερα, από την πλατεία της Οσίας Ξένης της Κοκκινιάς, 4.000 οδηγούνταν στο Χαϊδάρι και από ΄κεί 1.200 στα γερμανικά στρατόπεδα κατοχής.

Μέχρι χτες το Ελληνικό Κράτος, η Ελληνική Πολιτεία, που χάρη στις θυσίες αυτών αλλά και χιλιάδων άλλων αγωνιστών υφίσταται, υπάρχει σήμερα ελεύθερο το Κράτος, ελεύθερη η Πολιτεία αγνοούσε πεισματικά την υπέρτατη θυσία των νεκρών.

Παλαιότερα, μέσα στα εμφυλιοπολεμικά πάθη που ακολούθησαν, έσυρε στις φυλακές και στις εξορίες πολλούς από αυτούς που επέζησαν. Μέχρι σήμερα ισχύει ο χουντικός νόμος, που αναγνώριζε σαν εθνική αντίσταση αυτούς, που πρόδιδαν τα παλληκάρια. Αυτούς, που πολέμησαν την Ενιαία Εθνική μας Αντίσταση.

Πράγματι αυτή η εποποιΐα δεν ήταν μια απλή παθητική ή έστω ενεργή αντίσταση. Ήταν ένας ολόπλευρος ΕθνικοΑπελευθερωτικός αγώνας του ΄41 - ΄44, που συνέχισε με το ίδιο πάθος, με την ίδια αγάπη για την λευτεριά και την πατρίδα τον ΕθνικοΑμυντικό αγώνα του ΄40 - ΄41.

ΘΟΥΛΗ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: ΑΣ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ "ΒΟΡΙΔΗΔΕΣ" ΚΑΙ ΌΣΟΙ "ΑΜΝΗΜΟΝΕΣ" ΌΤΙ Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΕΞΙΑ

ΔΗΛΩΣΗ-ΘΟΥΛΗ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΒΟΡΙΔΗ 
ΣΕ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ

Ένας ακόμη μαθητευόμενος μάγος, στο έργο «Εφιάλτης της Δημοκρατίας», ο Βορίδης αδιάντροπα και κυνικά προσπάθησε σήμερα να λεηλατήσει τους ακατάλυτους δεσμούς του Ανδρέα Παπανδρέου με την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού. Δεσμούς βαθιάς εκτίμησης και εμπιστοσύνης, δεσμούς πολιτικούς, συναισθηματικούς, ψυχικούς με όλες τις Γενιές των Ελλήνων, με εκατομμύρια πολίτες.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ - Ο ΗΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Από Βασικά Σημεία Ομιλίας του ΚΩΣΤΑ ΛΑΛΙΩΤΗ στα Χανιά
Γιατί ως Πολιτικός, ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας έχει αφήσει τα θετικά αποτυπώματά του και τη σφραγίδα του στην ειρηνική και δημιουργική εξέλιξη της χώρας μας, της Κοινωνίας μας και της Δημοκρατίας μας σε μια μεγάλη και κρίσιμη ιστορική περίοδο.

Το «φαινόμενο» Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, σε άρρηκτη σχέση με την πορεία και την εξέλιξη τόσο της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης όσο και του ΠΑΣΟΚ, έχει διάρκεια, ένταση, συνέχεια και προοπτική γιατί διαθέτει εθνικές και πολιτικές αναφορές, κοινωνικές ρίζες και ιδεολογικές σηματοδοτήσεις.

Το «φαινόμενο» Ανδρέας Γ. Παπανδρέου αντιπροσωπεύει μια ατέλειωτη και πολύχρωμη τοιχογραφία, όπου σε αυτή αποτυπώνεται με κάθε λεπτομέρεια και περιγράφεται με ενάργεια το ιστορικό γίγνεσθαι της Ελλάδας τα τελευταία 60 χρόνια.

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ως Πολιτικός Ηγέτης, σε συνδυασμό με την ακαδημαϊκή του αναφορά, είναι ο μόνος Πολιτικός, που έχει «σπάσει» το φράγμα των Ελληνικών συνόρων.

ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ:«ΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Ή ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ;»

«Πορευόμαστε προς 

μια Ευρωπαϊκή Γερμανία 

ή προς μια Γερμανική Ευρώπη;»

Είκοσι δύο χρόνια πριν την παρούσα κρίση, ο Ανδρέας Παπανδρέου, με βαρυσήμαντη ομιλία του στη Βουλή το 1992 από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης με Πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη της ΝΔ, εκφράζει τις έντονες ενστάσεις του για την αποκαλούμενη τότε ΟΝΕ, (Οικονομική Νομισματική Ένωση σήμερα ευρωζώνη). Προειδοποιεί ότι το κόστος προσαρμογής της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα θα είναι υψηλό και με τεράστιες δυσκολίες , ενώ διερωτάται εάν πορευόμαστε προς μία ευρωπαϊκή Γερμανία, ή προς μία γερμανική Ευρώπη.

Παρατίθενται πιο κάτω τα επίμαχα σημεία που αφορούν ειδικότερα το ζήτημα της ΟΝΕ και της Ευρωζώνης, για να αντιληφθούν και οι τελευταίοι εναπομείναντες στο επικαλούμενο σήμερα ΠΑΣΟΚ, το τεράστιο λάθος πολιτικής στρατηγικής που ακολουθεί το υπόλοιπο του κραταιού κόμματος της πατριωτικής κεντροαριστεράς, υποστηρίζοντας, σε μια τραγική συγκυρία, ακραίες νεοφιλεύθερες πολιτικές που επιβάλλονται απο μια Γερμανοποιημένη Ευρώπης, σε συνδυασμό με το δολοφονικό ευρώ. Η δραματικά επίκαιρη αυτή ομιλία, με ορισμένες περικοπές της για τη συντομία της ανάγνωσής της, έχει ως εξής : 

«Δύο ταχύτητες μέσα στην Ε.Ε.

Οι όροι για τη συμμετοχή μας στην ΟΝΕ είναι γνωστοί και δε θα τους επαναλάβω. Αλλά θέλω να τονίσω, αρχίζοντας ότι η Κυβέρνηση δεν έχει καταθέσει μέχρι τώρα πρόγραμμα σύγκλισης. Το περίγραμμα των

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΣΟΚ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ 1981

 ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ 1981: 

«Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι κυβέρνηση όλου του λαού. Είναι κυβέρνηση που θέλει να οικοδομήσει στη λήθη του παρελθόντος και στη συμφιλίωση του λαού μας. Αρχίζουμε μια νέα εποχή. Και πρέπει όλοι να δώσουμε το χέρι μαζί να προχωρήσουμε. Να κατοχυρώσουμε την εθνική μας ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα, τους δημοκρατικούς θεσμούς και την κοινωνική πρόοδο. Αυτή είναι η υπόσχεσή μας απόψε. Πιστεύω ότι η απόφαση του ελληνικού λαού είναι ιστορικής σημασίας. Και εύχομαι πράγματι να φανούμε αντάξιοι σε αυτόν τον μεγάλο λαό».

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 

στη συνέντευξη του Μ. Κεφαλογιάννη στη ΝΕΤ FM 06/09/12

Μόνο το θολωμένο μυαλό του νέου γραμματέα της ΝΔ θα μπορούσε να φτάσει στο συμπέρασμα ότι για την κρίση φταίει ο Ανδρέας Παπανδρέου!

Δεν προκαλεί εντύπωση ούτε η λογική υπέρβαση που επιχειρεί ούτε η προσπάθεια να καλύψει τις τεράστιες ευθύνες της παράταξής του.

Η Ελλάδα του Ανδρέα δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του Μητσοτάκη και του Καραμανλή του νεώτερου.
Αποτελεί ύβρη στη λογική όλων να τολμά να συγκρίνει τη Ελλάδα των Μ.Ο.Π και των Κ.Π.Σ., την Ελλάδα του ΕΣΥ, των φιλεργατικών νόμων, της κοινωνικής ευαισθησίας, των ανθρώπινων μισθών και συντάξεων, της απασχόλησης, της ανάπτυξης και της δημιουργίας με αυτή που διαμόρφωσαν οι πολιτικές της παράταξής του!

Ο κ. Κεφαλογιάννης θα έπρεπε να βουτά τη γλώσσα στο μυαλό του, για να μην ξεχνά πως μέσα σε μια τριετία το έλλειμμα από 50 δις έφτασε τα 103 (1990 – 1993) και πως η «θωρακισμένη οικονομία» -σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό που υπηρετούσε σαν Υπουργός, το εκτίναξε στα 320 δις!

Αλλά για τον ίδιο υπάρχει το πρόβλημα της συνενοχής. Γιατί υπηρέτησε την πιο καταστροφική Κυβέρνηση του τόπου, με τους κουμπάρους και τη διαπλοκή, με τους χιλιάδες παράνομους διορισμούς στο Δημόσιο, με τους αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης, με την ακρίβεια και την αποθέωση των καρτέλ, με την κατασπατάληση των πόρων, με τα πλασματικά στατιστικά, με την εξαπάτηση και του ελληνικού λαού και των εταίρων μας.

Ο κ. Κεφαλογιάννης, γνήσιο τέκνο της Δεξιάς Παράταξης, έχει έναν μόνιμο εφιάλτη. Τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Μπορεί να μην κατάφεραν να τον εξοντώσουν το ’89, επιχειρούν σήμερα παραχαράσοντας την ιστορία και αντιστρέφοντας την πραγματικότητα να του χρεώσουν τα σημερινά αδιέξοδα.

Το μόνο που καταφέρνει με αυτές τις δηλώσεις είναι να προκαλεί τη λογική και τον ελληνικό λαό.

Αλλά όταν έχεις υποστηρίξει και ψηφίσει τους πιο πλασματικούς προϋπολογισμούς της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας (2004- 2009), τι θα μπορούσες να πεις;

Από πολιτικούς τυμβωρύχους της ιστορίας χορτάσαμε.

3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 1974: «ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ Ο ΉΛΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΛΛΗ»

To μεσημέρι της 3ης Σεπτεμβρίου 1974 οι καλύτεροι πολιτικοί συντάκτες των εφημερίδων της εποχής περίμεναν τον Ανδρέα Παπανδρέου στην αίθουσα συνεδρίων του ξενοδοχείου «Κινγκς Πάλας».
Δεκαοκτώ ημέρες μετά την καθυστερημένη επιστροφή του στην Ελλάδα, ο γιος του Γέρου της Δημοκρατίας θα άνοιγε τα χαρτιά του. Ηταν ήδη γνωστό ότι σκόπευε να ιδρύσει νέο πολιτικό φορέα. Αλλά οι πληροφορίες από τις διασταυρούμενες επαφές που είχε στο Καστρί από την ημέρα της επιστροφής του ήταν συγκεχυμένες.
Ωστόσο είχαν γίνει γνωστά αρκετά στοιχεία για τις κινήσεις του μετά την πτώση της δικτατορίας που τον βρήκε στο Τορόντο του Καναδά. Αναχώρησε αμέσως για το Λονδίνο, όπου είχε την έδρα του ένα κλιμάκιο του ΠΑΚ.
Στο ξενοδοχείο «Κάμπερλαντ» τον συνάντησε ο Α. Τσοχατζόπουλος που ήλθε από το Μόναχο και δυο μέρες αργότερα πήραν το αεροπλάνο για τη Γερμανία, όπου βρισκόταν η κύρια δύναμη του ΠΑΚ και τα περισσότερα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου. Οι Κ. Σημίτης, Ι. Τσεκούρας, Γ. Τσουγιόπουλος, Δαμ. Βασιλειάδης, Μιχ. Χαραλαμπίδης, Ι. Ζαφειρόπουλος ήταν από τους πρώτους που τον άκουσαν να λέει:
«Θα μετεξελιχθούμε σε πολιτικό κόμμα». Είναι αποφασισμένος και όταν πληροφορήθηκε ότι στην Αθήνα μια ομάδα βουλευτών, υπό τον Ι. Αλευρά και τον Ι. Χαραλαμπόπουλο κινούνται για την ανασύσταση της Ενωσης Κέντρου αντιδρά έντονα.
«Να τους πείτε να τ΄ αφήσουν αυτά».
Στις 6 Αυγούστου συγκάλεσε στο Βίντερτουρ της Ελβετίας το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΚ που αποφάσισε κατά πλειοψηφία την αυτοδιάλυσή του, χωρίς να το ανακοινώσει. Οσοι τον υποδέχθηκαν στην Αθήνα στις 16 Αυγούστου πιστεύουν ακόμη ότι θα διεκδικήσει την κληρονομιά του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο ίδιος όμως έχει ήδη στις αποσκευές του ένα «πολιτικό μανιφέστο» που είχαν επεξεργαστεί στελέχη του ΠΑΚ. Θα το συζητήσει σε ατέλειωτες συναντήσεις στο Καστρί, με στελέχη της αντίστασης, παλαιούς πολιτευτές της Ενωσης Κέντρου και νεολαίους που είχαν κάνει ήδη την εμφάνισή τους στα αμφιθέατρα μετά το Πολυτεχνείο, ως « φοιτητές που εκφράζουν τις ιδέες του Α. Παπανδρέου». Ανάμεσά τους οι Κ. Λαλιώτης, Αθ. Τσούρας, Στεφ. Τζουμάκας, Δημ. Τζουβάνος κ.ά.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: ΣΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΒΛΕΨΕ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

1992: Κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τον Ανδρέα Παπανδρέου στα έδρανα της Αντιπολίτευσης. Στη Βουλή διεξάγεται μια από τις πιο κρίσιμες συνεδριάσεις εκείνης της εποχής. Η κύρωση της συνθήκης του Μάαστριχτ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου με μία βαρυσήμαντη ομιλία στη Βουλή προειδοποιεί ότι το κόστος προσαρμογής της Ελλάδας στη ευρωπαική πραγματικότητα θα είναι υψηλό  και με τεράστιες δυσκολίες. Με την μεγάλη  εμπειρία του σε θέματα οικονομίας και γεωπολιτικής, ο πατέρας του Γ. Παπανδρέου, αναλύει και προβλέπει, είκοσι χρόνια πριν, την εξέλιξη της κρίσης και τα αδιέξοδα που βιώνει η Ευρώπη σήμερα. Μια ομιλία δραματικά επικαιρη . Παρακάτω παρατίθεται η ομιλία του τότε αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης:

 

                  Κυρίες και κύριοι, 

Ως γνωστό, δεδομένο είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσει για την κύρωση της συνθήκης του Μάαστριχτ. Όμως το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να πει στο Λαό μόνο τα αναμενόμενα οφέλη, ούτε να ωραιοποιήσει την εικόνα. Αντίθετα πρέπει να τονίσει με ειλικρίνεια το κόστος αυτής της προσαρμογής. Θα πρέπει ο Έλληνας πολίτης να ξέρει τι να περιμένει στο τέλος της πορείας, αλλά και τι θα έχει καταβάλει για να φθάσει στο τέρμα αυτής της δύσκολης και άνισης πορείας.

Με την κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ άλλαξε πράγματι η παγκόσμιος ισορροπία. Και είναι κοινός τόπος, ότι υπάρχει μόνο μία στρατιωτική υπερδύναμη, οι ΗΠΑ. Είναι όμως ταυτόχρονα γνωστό, ότι από οικονομικής πλευράς δεν είναι η μόνη υπερδύναμη. Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις. Αυτή η ίδια, οι ΗΠΑ, η Ευρώπη – Γερμανία, η Γερμανία – Ευρώπη, αυτό θα κριθεί στην πορεία, και τρίτον η Ιαπωνία με τη Νοτιοανατολική Ασία. Το σημαντικό για μας είναι, ότι οι ΗΠΑ είναι σε στάση μάχης, τόσο απέναντι στην Ιαπωνία όσο και απέναντι στην Ευρώπη, στην ΕΟΚ. Η σύγκρουση ΗΠΑ – ΕΟΚ είναι μια σύγκρουση που, πού και πού, φανερώνεται, άλλες φορές γίνεται στα κρυφά, αλλά αφορά τρεις τουλάχιστον τομείς.

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΕΥΡΩ-ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟ 1980 ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟ 2011

Ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στα δύο δημοψηφίσματα που πρότειναν ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1980 και ο Γιώργος Παπανδρέου το 2011. Πολλοί λένε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έχει ένα πολύ διαφορετικό στυλ διακυβέρνησης από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Όχι όμως όσον αφορά τα δημοψηφίσματα. Και ιδιαίτερα εκείνα που αφορούν την Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.
Το 1980 ο Ανδρέας Παπανδρέου ζητούσε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την είσοδο της χώρας στην ΕΟΚ.
Το 2011 ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός της χώρας προτείνει ένα δημοψήφισμα, το οποίο αν και δεν θέτει σε κίνδυνο την ίδια την παρουσία της χώρας στην Ε.Ε. αλλά, όπως διεμήνυσαν οι Ευρωπαίοι εταίροι, διακινδυνεύει την θέση της χώρας στην Ευρωζώνη.

ΤΟΤΕ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ 1981

18 ΟΚΤΩΒΡΗ 1981

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: " ΔΙΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΔΥΣΚΟΛΗ "

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ - ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ

Ο Πρωθυπουργός, Γιώργος Α. Παπανδρέου, συναντήθηκε χτες, στο γραφείο του στη Βουλή, με τους Βουλευτές Ιονίων Νήσων και Κρήτης του ΠΑΣΟΚ. 
Στις συναντήσεις ο Πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα ακόλουθα:
«Δίνουμε μια μάχη δύσκολη.
Είναι μια μάχη που δίνει ο Ελληνικός λαός, όλοι μαζί.
Είναι μια μάχη που δίνουμε εδώ και δύο χρόνια.
Είναι μια μάχη που πρέπει να κερδίσουμε.
Μια μάχη με μεγάλες θυσίες του Ελληνικού λαού.
Ένας Γολγοθάς, στον οποίο όμως βρεθήκαμε για τις γνωστές αιτίες πολλών ετών, μιας κακής διαχείρισης.

ΕΛΛΑΔΑ ΕΝΩΜΕΝΗ, ΔΥΝΑΤΗ, ΠΕΡΗΦΑΝΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Η εξωτερική μας πολιτική έχει αποφασιστική σημασία για το μέλλον τη χώρας μας. Πρώτον, γιατί προσδίδει τις συνθήκες και τις δυνατότητες για την εσωτερική μας ανάπτυξη. Κάθε μέρα παίρνονται πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις που επηρεάζουν την αυριανή ελευθερία και ευημερία των Ελλήνων και δεσμεύουν το μέλλον της χώρας. Έχει απόλυτη σημασία το ποιός παίρνει αυτές τις αποφάσεις και με ποιά κριτήρια. Δεύτερον, γιατί προσδιορίζει τον βαθμό εθνικής μας ανεξαρτησίας. Αυτή αποτελεί τον αιώνιο σκοπό των αγώνων του ελληνικού έθνους. Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να μιλάμε για εθνικό προσδιορισμό: Τη θέση μας στην Κοινωνία των Εθνών θα προσδιορίζουν ξένοι και όχι εμείς. Συνεπώς, κύριος σκοπός μιας ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι η προώθηση των εθνικών μας στόχων και ιδανικών.