Μέχρι χτες το Ελληνικό Κράτος, η Ελληνική Πολιτεία, που χάρη στις θυσίες αυτών αλλά και χιλιάδων άλλων αγωνιστών υφίσταται, υπάρχει σήμερα ελεύθερο το Κράτος, ελεύθερη η Πολιτεία αγνοούσε πεισματικά την υπέρτατη θυσία των νεκρών.
Παλαιότερα, μέσα στα εμφυλιοπολεμικά πάθη που ακολούθησαν, έσυρε στις φυλακές και στις εξορίες πολλούς από αυτούς που επέζησαν. Μέχρι σήμερα ισχύει ο χουντικός νόμος, που αναγνώριζε σαν εθνική αντίσταση αυτούς, που πρόδιδαν τα παλληκάρια. Αυτούς, που πολέμησαν την Ενιαία Εθνική μας Αντίσταση.
Πράγματι αυτή η εποποιΐα δεν ήταν μια απλή παθητική ή έστω ενεργή αντίσταση. Ήταν ένας ολόπλευρος ΕθνικοΑπελευθερωτικός αγώνας του ΄41 - ΄44, που συνέχισε με το ίδιο πάθος, με την ίδια αγάπη για την λευτεριά και την πατρίδα τον ΕθνικοΑμυντικό αγώνα του ΄40 - ΄41.
