«ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΑΝΑ»: ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΧΑΛΑΡΗΣ

«ΜΕ ΤΙ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Ν΄ΑΡΝΗΘΩ»: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

 

«ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΑΛΗ»: ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΓΓΟΣ, ΤΑΚΗΣ ΜΠΙΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ" ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΦΕΡΡΗ

"Μια βραδιά στην Αμφιάλη 

του τη φέραν του Μιχάλη... 
Ποιός του φταίει του Μιχάλη το ξερό του το κεφάλι...
 Ένα κι ένα κάνουν δύο πέστε του Μιχάλη αντίο
Δύο κι ένα κάνουν τρία τον γραπώσαν τα θηρία...
και τελειώνει η ιστορία"

«ΑΝ ΘΥΜΗΘΕΙΣ Τ΄ΌΝΕΙΡΟ ΜΟΥ»: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΙΟΣ

«ΜΕ ΤΙ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Ν΄ΑΡΝΗΘΩ»: ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΟΚΟΤΑΣ

«ΧΑΡΤΙΝΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ»: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

" Το φεγγάρι σ΄αυτόν τον τόπο είναι πολύ κοντά στους ανθρώπους και κυρίως στους νέους. Καμιά φορά, όταν το φεγγάρι κάνει τον κύκλο, την νύχτα όλα παίρνουν ένα ψεύτικο πρόσωπο... Κοιτάξτε αυτό... Είναι ένα χάρτινο φεγγάρι... Ο έρωτας θα το κάνει πραγματικό..." 

Μάνος Χατζιδάκις

...όπως ο έρωτας έκανε τον βάτραχο πραγματικό Πρίγκηπα με το φιλί της Πριγκήπισσας, εκείνη την νύχτα που το φεγγάρι έκανε κύκλο από τις κορυφές των Πιερίων, στα νερά του Αλιάκμονα και μέσα στην αγκαλιά τους...

«Τ΄ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ»: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ, ΗΛΙΑΣ ΛΙΟΥΓΚΟΣ

15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1994 Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ "ΠΕΤΑΞΕ" ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ...

15 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013 Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΆΓΓΕΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

Θούλη Σιδηροπούλου 

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΕΡΤ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

«ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΧΑΡΑ ΣΟΥ ΒΕΝΕΤΙΑ»: ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

«...Φύσα αεράκι φύσα με μη χαμηλώνεις ίσαμε
να δω στην Κρήτη μια κορφή...»

 

«ΣΤΟ ΛΑΥΡΙΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΟΡΟΣ»: ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ!... ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ!...ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΜΟΝΑΔΙΚΗ!... ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

«...Μια σπίθα ανάβει
μέσα απ' τη σβησμένη πυρκαγιά
Κι είναι κερί που καίει τη νύχτα
μπρος στην Παναγιά...»

«ΣΤΟΥ ΌΘΩΝΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ»: ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΟΥΛΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ

Λατρεμένος Νίκος Γκάτσος,

Υπέροχος Σταύρος Ξαρχάκος,

Μαγευτικός Γιάννης Χαρούλης 

«...Ήρθανε την Τρίτη, τα παιδιά του Ψηλορείτη,
πίνουν τσικουδιά, μα έχουν ακόμα την καρδιά στην Κρήτη!!!....»

«ΔΕΣΠΟΙΝΑΚΙ»: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ, ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

«ΓΥΡΝΑ ΦΤΕΡΩΤΗ ΤΟΥ ΜΥΛΟΥ»:ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΛΑΚΗΣ ΠΑΠΠΑΣ, FEDERICO GARCIA LORCA

...Τραγουδά ο Εξοχώτατος Λάκης Παππάς

 

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ: 101 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ

 Ο Νίκος Γκάτσος 

(8 Δεκεμβρίου 1911– 12 Μαΐου 1992)

Το μοναδικό βιβλίο που εξέδωσε όσο ζούσε είναι η ποιητική σύνθεση “Αμοργός” (Αετός, 1943), η οποία θεωρείται κορυφαία δημιουργία του ελληνικού υπερρεαλισμού με τεράστια επίδραση στους νεότερους ποιητές. (Δες: Δημοσθένης Κούρτοβικ, Έλληνες Μεταπολεμικοί Συγγραφείς, Εκδ. Πατάκη,1995). Έκτοτε δημοσίευσε τρία ακόμη ποιήματα: το “Ελεγείο” (1946, περ. Φιλολογικά Χρονικά) και το “Ο ιππότης κι ο θάνατος” (1947, περ. Μικρό Τετράδιο), που από το 1969 και μετά περιέχονται στο βιβλίο “Αμοργός”, και το “Τραγούδι του παλιού καιρού” (1963, περ. Ο Ταχυδρόμος), αφιερωμένο στον Γιώργο Σεφέρη.

Το μοναδικό βιβλίο που εξέδωσε όσο ζούσε είναι η ποιητική σύνθεση “Αμοργός” (Αετός, 1943), η οποία θεωρείται κορυφαία δημιουργία του ελληνικού υπερρεαλισμού με τεράστια επίδραση στους νεότερους ποιητές. (Δες: Δημοσθένης Κούρτοβικ, Έλληνες Μεταπολεμικοί Συγγραφείς, Εκδ. Πατάκη,1995). Έκτοτε δημοσίευσε τρία ακόμη ποιήματα: το “Ελεγείο” (1946, περ. Φιλολογικά Χρονικά) και το “Ο ιππότης κι ο θάνατος” (1947, περ. Μικρό Τετράδιο), που από το 1969 και μετά περιέχονται στο βιβλίο “Αμοργός”, και το “Τραγούδι του παλιού καιρού” (1963, περ. Ο Ταχυδρόμος), αφιερωμένο στον Γιώργο Σεφέρη.

«ΈΝΑ ΣΠΙΡΤΟ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ»: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ

«Ένα σπίρτο στο τραπέζι

πήρε μόνο του φωτιά
κι άρχισε η φωτιά να παίζει
στην τρελή σου την ματιά

«ΣΤ΄ ΟΥΡΑΝΟΥ ΤΗΝ ΆΚΡΗ»: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ

...Στ' ουρανού την άκρη Παναγιά σε φίλησε, παγωμένο δάκρυ στην καρδιά μου κύλησε...

«ΚΑΝΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΣΟΥ ΧΑΡΑ»:ΖΩΗ ΦΥΤΟΥΣΗ, ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

Κάνε τον πόνο σου χαρά
και τον καημό σου του γιαλού μαργαριτάρι
τώρα που πάλι λαχταρά
ν ανοίξει τ όνειρο τα πρώτα του φτερά.
Σε καρτερώ τόσον καιρό
να ρθείς και πάλι στην παλιά πηγή
σε καρτερώ πικρό νερό.
Κάνε το δάκρυ σου χαρά
και τον καημό σου του γιαλού μαργαριτάρι
τώρα που πάλι λαχταρά
ν ανοίξει τ όνειρο τα πρώτα του φτερά.
Στου γυρισμού την αμμουδιά
έχω κρυμμένο το παλιό μας το φεγγάρι
να στο χαρίσω μια βραδιά
που θα φανείς μέσα απ των άστρων τα κλαδιά.

«ΒΡΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ»: TONY PINELLI, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ

«...ΜΗ ΜΟΥ ΚΡΑΤΑΣ ΚΛΕΙΣΤΗ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ, ΒΡΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΒΡΑΧΩ, ΆΝΟΙΞΕ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΣΑΝ ΠΡΩΤΑ, ΝΑ ΜΠΩ ΞΑΝΑ ΝΑ ΖΕΣΤΑΘΩ...»

«ΚΕΜΑΛ»: ΜΑΡΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ, ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

«Με Ανοιχτά Φτερά»

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΑΡΙΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ ΣΤΗ ΒΕΡΟΙΑ 

ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012

Στον Πρίγκηπά μου...γιατί οι Πρίγκηπες τολμούν και προσπαθούν να αλλάξουν τον κόσμο, επειδή ακριβώς ξέρουν ότι... «δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»...
Καληνύχτα Πρίγκηπα...Κεμάλ, στο 'πα και στο ξαναλέω... πως αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ...

«ΤΣΑΜΙΚΟΣ»: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ

«Αφιερωμένο 
στους Πολίτες του Κόσμου 
για την Αλληλεγγύη τους στην Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό».

«Στα κακοτράχαλα τα βουνά 
με το σουράβλι και το ζουρνά 

πάνω στην πέτρα την αγιασμένη

χορεύουν τώρα τρεις αντρειωμένοι...

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ - ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

...Ο Νικηφόρος κι ο Διγενής
κι ο γιος της Άννας της Κομνηνής.

Δική τους είναι μια φλούδα γης
μα εσύ Χριστέ μου τους ευλογείς
για να γλυτώσουν αυτή τη φλούδα
απ' το τσακάλι και την αρκούδα.

Δες πώς χορεύει ο Νικηταράς
κι αηδόνι γίνεται ο ταμπουράς.

Από την Ήπειρο στο Μοριά
κι απ' το σκοτάδι στη λευτεριά
το πανηγύρι κρατάει χρόνια
στα μαρμαρένια του χάρου αλώνια.

Κριτής κι αφέντης είν' ο Θεός
και δραγουμάνος του ο λαός».

ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

O μεγάλος έλληνας ποιητής και στιχουργός Νίκος Γκάτσος ήταν έντονα προφητικός στο μελοποιημένο ποίημα του Ελλάδα-Ελλάδα...
"Πού πήγαν οι ώρες, πού πήγαν οι μέρες, πού πήγαν τα χρόνια, φωτιά στα Χαυτεία, καπνιά στην Αιόλου, βρωμιά στην Ομόνοια, ουρλιάζουν τριγύρω Φολκσβάγκεν και Φίατ, Ρενώ και Τογιότα, σε λίγο νυχτώνει, στους άχαρους δρόμους θ' ανάψουνε τα φώτα κι ανθρώποι μονάχοι στην κόλαση ετούτη θα γίνουν λαμπάδα.

Πώς τα 'κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.

Πού πήγες Αφρούλα του ονείρου λουλούδι, πού πήγες Ελένη, κρυφές αμαρτίες της άχαρης μέρας, το φως δεν ξεπλένει, μονάχα πληβείοι με μάτια θλιμμένα χτυπάνε καρτέλες, στον άθλιο μισθό τους σφιχτά κολλημένοι σαν στρείδια, σαν βδέλλες, για ένα τριάρι, για λίγη βενζίνα για μιά φασολάδα.

Πώς τα 'κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.

Πού πήγες αγάπη, παράδεισε πρώτε, πού πήγες ελπίδα,
περάσαν οι μέρες, περάσαν τα χρόνια κι ακόμα δεν είδα
ατρόμητους άνδρες, σοφούς κυβερνήτες, μεγάλους αντάρτες, να σπάζουν τις πύλες, να ρίχνουν τα τείχη, ν' αλλάζουνε τις στράτες κι η νύχτα να γίνει χρυσό μεσημέρι κι η χώρα λιακάδα.

Πώς τα 'κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα."