«ΝΑ‘ΜΟΥΝ ΤΟΥ ΣΤΑΥΛΟΥ ΕΝ' ΑΧΥΡΟ»: ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Να ‘μουν του σταύλου έν' άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι
την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του,
το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του.

«ΣΥΓΧΩΡΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ»: ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

«Ό, τι κι αν κάνουν θα νικήσουμε – ο κόσμος μας ανήκει.

Το μέλλον είναι μες στην τσέπη μας σαν το κλειδί του σπιτιού μας».

                                                                                ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

 «ΣΥΓΧΩΡΑ ΜΕ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ».

Ἤξερες νὰ δίνεσαι ἀγάπη μου...
Δινόσουνα ὁλάκερη
καὶ δὲν κράταγες γιὰ τὸν ἑαυτό σου
παρὰ μόνο τὴν ἔγνοια
ἂν ὁλάκερη ἔχεις δοθεῖ...
Ὅλα μπορούσανε νὰ γίνουνε
στὸν κόσμο ἀγάπη μου
τότε πού μου χαμογελοῦσες...
Γιατί πρὶν μπεῖς ἀκόμα στὴ ζωή μου
εἶχες πολὺ ζήσει μέσα στὰ ὄνειρά μου
ἀγαπημένη μου..
Μὰ καὶ τί νὰ πεῖ κανείς...
Ὅταν ὁ κόσμος εἶναι τόσο φωτεινὸς
καὶ τὰ μάτια σου τόσο μεγάλα...
Στὴν πιὸ μικρὴ στιγμὴ μαζί σου
ἔζησα ὅλη τη ζωή...
Θὰ ξαναβρεθοῦμε μία μέρα
καὶ τότε ὅλα τὰ βράδια
κι ὅλα τὰ τραγούδια θάναι δικά μας...
Θάθελα νὰ φωνάξω τ'ὀνομά σου,ἀγάπη,
μ' ὅλη μου τὴ δύναμη...
Νὰ τὸ φωνάξω τόσο δυνατὰ
ποῦ νὰ μὴν ξανακοιμηθεῖ κανένα ὄνειρο στὸν κόσμο,
καμιὰ ἐλπίδα νὰ μὴ πεθάνει...

«Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»

Ένα συγκλονιστικό ποίημα του Γερμανού συγγραφέα Γκίντερ Γκρας, με τίτλο «Η Ντροπή της Ευρώπης» 

κάνει το γύρο του κόσμου. Και είναι συγκλονιστικό διότι κατ’ αρχάς πλέκει το εγκώμιο της Ελλάδας, της ιστορίας της και της προσφοράς της στον παγκόσμιο πολιτισμό και κατά δεύτερον στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα στη χώρα του, τη Γερμανία για τη στάση της απέναντι στην Ελλάδα. Αξίζει να το διαβάσει κανείς αφενός για να καταλάβει ότι δεν είναι όλοι οι Γερμανοί σαν τη Μέρκελ και τους τεχνοκράτες που βλέπουν μόνο ελλείμματα. Είναι επίσης μήνυμα στην κ. Λαγκάρντ, τη Γαλλίδα που θα έπρεπε να σέβεται έναν ελληνικό λαό που παρά τα λάθη του υποφέρει. Ας το διαβάσουν και ορισμένοι Έλληνες πολιτικοί από όλες τις παρατάξεις που «κόντυναν» την πατρίδα μας.

                            «Η Ντροπή της Ευρώπης»

Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.

Όσα Εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.

Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.

Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ φυλάττεις.

Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.