Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: ΔΙΚΤΥΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.
Οι πιο ωραίες αναμνήσεις της Ινές αποτελούνταν από περιπάτους κάποια κυριακάτικα πρωινά στην Αθήνα. Τα θυμάται και είτε χαμογελάει είτε προσπαθεί πολλές φορές να κρύψει τα δάκρυά της κουβεντιάζοντας με τον NISOS.
 
Έχει μια περίεργη υπερηφάνεια η Ινές που της επιβάλλει να μη δείχνει την υπερβολικά ευαίσθητη και ευάλωτη πλευρά της έστω και απέναντι στον άντρα της ή στην κόρη της. 

Η εικόνα της δυναμικής, ανεξάρτητης γυναίκας που ωστόσο βρίσκεται πάντα στο πλευρό του συζύγου της και με καλόπιστη κριτική του επισημαίνει λάθη, παραλείψεις, σφάλματα ή τον παροτρύνει προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση αρέσει πολύ και στους δύο, γι αυτό εξάλλου έχουν καταφέρει να ζουν χωρίς εντάσεις και να προσπαθούν καθημερινά να βιώνουν το καθετί με αξιοπρέπεια και σεβασμό, με αλληλεγγύη και αγάπη.

 Όμως υπάρχουν κάτι στιγμές που την πιάνει το παράπονο και κλαίει σα μικρό παιδί στην αγκαλιά του, κάτι τέτοιες στιγμές λοιπόν αυτός την αγαπάει πιο πολύ.

Η Αθήνα είναι πολύ ωραία ιδίως το βράδυ, μία πόλη εκπληκτικής ομορφιάς αλλά βιασμένη πολλάκις, διατηρεί την κρυφή της γοητεία σε γειτονιές όπως το Μεταξουργείο, ο Κεραμικός, το Μοναστηράκι και τα αγαπημένα τους Εξάρχεια. 


Αυτή η μικρή γειτονιά της πρωτεύουσας με τους δικούς τους νόμους, τους ξεχωριστούς ανθρώπους και το ένδοξό παρελθόν. 
 
Τα Εξάρχεια με τους Αγίους τους αλλά και με τους Δαίμονές τους, που τόσο αρμονικά συμβιώνει ο Μπάμπης ο Φλου του Παύλου με τον άνθρωπο με το μπλέηζερ και τα χρυσά μανικετόκουμπα. Σε αυτήν τη γειτονιά τα κυριακάτικα πρωινά κατεβαίνουν και πίνουν τον καφέ τους, διαβάζουν την εφημερίδα τους και συνομιλούν με περίοικους, αναρχικούς, μετανάστες και λόγιους πάσης φύσεως βγαλμένους από μια διαφορετική εποχή.

 Η συζήτηση εκείνου του πρωινού έγινε κατόπιν αιτήματος κάποιων φίλων του NISOS να μετάσχει μαζί τους σε ένα «δίκτυο αυτοοργάνωσης». Σκοπός τους ήταν να καλυτερέψουν την εικόνα της πλατείας αλλά και κάποιων κοινόχρηστων χώρων με διάφορες παρεμβάσεις. 

Δυστυχώς εκ των υστέρων φάνηκε ότι αυτή η πολύ όμορφη πρωτοβουλία έγινε με ιδιοτέλεια επειδή υπήρχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την προσωπική προβολή των δημιουργών αυτής της κίνησης. Όταν δε, κλήθηκε να μιλήσει είπε χωρίς φειδώ.

«Μία αγωνία έχω και πρέπει να έχουμε, την καλυτέρευση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων που επιλέγουν και μένουν σε αυτήν τη πανέμορφη γειτονιά. Η αυτοπροβολή οφείλει να μη μας απασχολεί ούτε στο ελάχιστο. Αποτελεί μεγάλη δυστυχία των ανθρώπων, να κινούνται από τις ματαιοδοξίες τους και όχι με γνώμονα την προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο, στο μικρόκοσμό τους. 


Αλλά πόσοι στα αλήθεια έχουμε προσπαθήσει να καλυτερέψουμε την ποιότητα της δικιά μας ζωής ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε -από αυτό ακριβώς το περίσσευμα- στον διπλανό μας ή στην κοινωνία γενικότερα. 

Εξάλλου εδώ πάμε να αρχίσουμε ένα συλλογικό αγώνα με αξιοπρέπεια και -γιατί όχι- να καθορίσουμε πολιτικές πάντα με γνώμονα το κοινό καλό, όχι την επιβεβαίωση των ατομικών στρατηγικών και την κάλυψη της προσωπικής ανασφάλειας του καθενός από μας».

Ένα ρίγος διαπέρασε την Ινές και ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια της από χαρά επειδή ο άνθρωπός της δεν άλλαξε καθόλου, όπως πορεύτηκε τόσα χρόνια έτσι κάνει και τώρα. Ταπεινά και με αξιοπρέπεια…

Υγιαίνετε.






Το ανάρτησα από http://agriniovoice.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια: