Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ

Στις εκλογές το ΠΑΣΟΚ δεν μπόρεσε να καταλάβει την τρίτη θέση εξαιτίας της απόφασης του κ. Γ. Παπαν­δρέου να αποχωρήσει από το κόμμα που τον ανέδειξε πρωθυπουργό. Τα αίτια της κακοδαιμονίας του, ωστόσο, είναι πολύ βαθύτερα.
Είναι ασφαλώς τα μέτρα λιτότητας που αναγκάστηκε να πάρει, η αδυναμία του να πείσει ότι κατένειμε δίκαια τα βάρη, αλλά βέβαια και η αδυναμία του να κάνει κάτι για τα ακραία φαινόμενα φτώχειας. Χαρα­κτηριστικό παράδειγμα ότι 1.000.000 άνεργοι έμειναν όλα αυτά τα χρόνια χωρίς την παραμικρή βοήθεια.

Στις εκλογές βέβαια το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε κατηγορούμενο για πολύ περισσότερα: ουσιαστικά για τη σαραντάχρονη θητεία του. Θεωρήθηκε ένοχο για το πελατειακό κράτος, τις σπατάλες, τη διαφθορά. Απέναντι σε αυτά, τα επιτεύγματα -το ΑΣΕΠ, το ΕΣΥ, οι νόμοι για την Παιδεία, το ευρώ- απλώς αγνοούνται. Το ΠΑΣΟΚ έγινε κατά κάποιον τρόπο ο εκπρόσωπος του παλιού, κακού εαυτού μας.

Την ίδια στιγμή το εκλογικό σώμα φάνηκε να επιβραβεύει αυτές ακριβώς τις συμπεριφορές, τις απόψεις αλλά ενίοτε και τα πρόσωπα που μας οδήγησαν στην κρίση - τα στελέχη δηλαδή του ΠΑΣΟΚ που μετακόμισαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί βέβαια το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επιστροφή στις πιο δογματικές πολιτικές της δεκαετίας του '80.

Μοιάζει αντιφατικό, έτσι όμως είναι η πολιτική. Οταν το εκλογικό σώμα αναζητά την ελπίδα για το αύριο, ανακαλεί το ΠΑΣΟΚ, ακριβώς γιατί είναι συνδεδεμένο με τις «καλύτερες μέρες». Φρόντισε μάλιστα να το εκμεταλ­λευτεί στο έπακρο ο κ. Τσίπρας αντιγράφοντας σχεδόν επί λέξει τη φρασεολογία του Ανδρέα Παπανδρέου. Ανακαλεί όμως το ΠΑΣΟΚ και όταν θέλει να αποδώσει ευθύνες για το σήμερα, καθώς συν­δέεται με φαινόμενα διαφθοράς, με τον Ακη, τους διορισμούς, την κατά­ληψη του κράτους, τις πελατειακές σχέσεις - ουσιαστικά με ό,τι αρνητικό συνέβη τα τελευταία τριάντα χρόνια όπου το ΠΑΣΟΚ ήταν το κατεξοχήν κόμμα εξουσίας.

Πώς κατάφερε το ΠΑΣΟΚ να χαρίσει το πρώτο αφήγημα στον κ. Τσίπρα και να κρατήσει το δεύτερο αποκλειστικά για τον εαυτό του είναι άξιο μελέτης. Στο κάτω κάτω ούτε η ΝΔ είναι αθώα του εγκλήματος - το αντίθετο, ποιος ξεχνά την κατα­στρο­φική πενταετία Καραμανλή-, ούτε η Αριστερά με τον μαξιμαλισμό της ούτε οι συνδικαλιστικές ηγεσίες βέβαια που βρήκαν καταφύγιο στον ΣΥΡΙΖΑ. Ετσι όμως είναι η πολιτική. Και το ΠΑΣΟΚ, αν θέλει να παραμείνει στον πολιτικό χάρτη, οφείλει στην πραγματικότητα να ανακαλύψει ξανά τον εαυτό του. Είναι δυνατόν;

Σε αυτές τις περιπτώσεις την περισσότερη δουλειά την κάνουν συνήθως οι αντίπαλοι. Αν το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ αποτύχει, για παράδειγμα, η πολιτική του ΠΑΣΟΚ θα επανέλθει στην επικαιρότητα. Δεν αρκεί όμως ούτε μπορεί να επενδύσει στην καταστροφή. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να περιμένει ότι θα κληθεί να σώσει ξανά τη χώρα. Για να μπορέσει να αξιοποιήσει μια τέτοια εξέλιξη, θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι πειστική εναλλακτική δύναμη. Δεν είναι εύκολο.

Τα τελευταία χρόνια το ΠΑΣΟΚ είχε συνδεθεί με τον «κυβερνητισμό». Για να πείσει ότι αντιπροσωπεύει μια εναλλακτική πολιτική πρόταση θα πρέπει να ξαναγίνει πριν και πάνω απ' όλα πολιτικό ρεύμα. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει κατά παραγγελία. Δεν αρκεί ένα κείμενο ή μια δήλωση προθέσεων. Χρειάζεται νέα πρόσωπα, αποφασισμένα να συγκρουστούν για τις ιδέες τους, να αναμετρηθούν με τα κομματικά κατεστημένα και να εμπνεύσουν δυνάμεις που σήμερα βρίσκονται έξω από το κόμμα και δεν εκφράζονται πολιτικά.

Αυτές οι δυνάμεις υπάρχουν. Στις εκλογές φάνηκε ότι είχαμε μια αναβίωση του δικομματισμού με διαφορετικό δίδυμο. Οι έρευνες της κοινής γνώμης ωστόσο δείχνουν ότι ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων δεν ταυτίζεται με την ψήφο του. Θα πάρει καιρό μέχρι να ξεπεραστεί η ρευστότητα που προκάλεσε η κρίση στο πολιτικό σύστημα. Και ο χώρος της μεταρρυθμιστικής σοσιαλδημοκρατίας παραμένει ορφανός.

Τα αποτελέσματα των εκλογών έδειξαν ότι στο Ποτάμι τον πρώτο λόγο έχουν στελέχη με νεοφιλελεύθερο προφίλ. Οσο για τον ΣΥΡΙΖΑ, παρότι εκφράζει ένα κεντροαριστερό κατά βάση εκλογικό σώμα, σε επίπεδο στελεχών έχει αγκυροβολήσει στον χώρο μεταξύ της ριζοσπαστικής και της κομμουνιστικής Αριστεράς. Αν μάλιστα οι πρόσφατες δηλώσεις υπουργών είναι κάποια ένδειξη, δεν έχει την παραμικρή διάθεση να μετακινηθεί. Ετσι το ΠΑΣΟΚ έχει μια ευκαιρία. Πιθανότατα την τελευταία.

Το ανάρτησα από http://www.ethnos.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: